Ik ben het zowel met jou eens, als ook met Wim.
Dat wil zeggen dat ik niet verwacht dat de mens haar eigen decimering of misschien wel ondergang op termijn kan voorkomen,
maar tevens dat we de keuze hebben dit proces te versnellen of vertragen door onze keuzes.
Los van de vraag hoeveel we uiteindelijk kunnen bereiken in het afremmen van klimaatveranderingen en andere schadelijke ontwikkelingen, zal fatalisme inderdaad bijdragen aan de versnelling ervan.
Een self-fulfilling speedup zou je kunnen zeggen.
In die zin juich ik iedereen toe die serieus werk maakt op gebied van duurzaamheid, zelf als ik ervan uitga dat het alles bij elkaar misschien niet voldoende zal zijn.