De winters in het moderne klimaat zijn geen schim van wat het vroeger was, de afgelopen winter bewijst dat maar weer eens. Sinds het vijftal 2009-2013 is het kommer en kwel, zacht tot zeer zacht met veel regen en wind en vaak ook behoorlijk somber. Soms een zeldzame opleving, maar het algehele beeld blijft bedroevend. Mijn impressie is dat we veel vaker westcirculaties meemaken in de winter, maar in hoeverre is dat werkelijk het geval? Om die vraag te beantwoorden ben ik in de geschiedenis gedoken, composites van het NOAA zijn een uitstekend gereedschap om vergelijkingen te trekken. De gegevens gaan terug tot eind 1836.
In mijn artikel op noodweer.be heb ik een en ander uitgewerkt, waarbij ik de negentiende eeuw vergelijk met de twintigste en als laatste met het tijdvak sinds 1988. Daarbij maak ik een paar onderverdelingen om de algehele trend beter in beeld te krijgen. Concluderend kun je stellen dat de algehele circulatie in de winter sinds het einde van het Dalton minimum drastisch veranderd is, en dat het huidige door westcirculaties overheerste winterklimaat zonder overdrijven een tegenpool is van wat tweehonderd jaar geleden gebruikelijk was. En zeker met de huidige reeks vanaf W2014 gaat het hard de verkeerde kant op.

