Een poging 
- Veel onweershaarden (in Frankrijk) als energieslurpers. Als er direct wordt gestart met langlevende multicellen en supercellen (zoals we gisteren zagen in C-Frankrijk), dan is de kans kleiner dat op hetzelfde moment nog eens hetzelfde gebeurt in de ruime omgeving. Energie wordt benut in het gebied met de eerste, de grootste en de meeste buien.
- De bodem is een dikke spons die veel vocht kan aanleveren bij een warme, onstabiele setting met convectie vanaf de grond. Maar die spons is ten gronde kurkdroog in onze gewesten, op een dun oppervlakkig nat laagje na.
+ een samenspel van talrijke andere redenen, waaronder hoge wolkenbasissen (en dus minder ruimte voor wrijving en dus opwekking van statische elektriciteit) op grote afstand van het geladen aardoppervlak.