Ik maak gebruik van het GFS ensemble om de onzekerheid in de verwachting te bepalen. Ik zal eerst een aantal termen uitleggen dan:
Gemiddelde = som van alle waarden gedeeld door het aantal waarden (waarden in dit geval de div. ensembleleden)
Standaarddeviatie = wiskundige manier om de spreiding in een reeks van waarden t.o.v. het gemiddelde te berekenen
Om te kijken waar de onzekerheid in de 500 hPa hoogteverdeling ligt, kan je eerst het gemiddelde van alle ensembleleden berekenen en weergeven (de dikke zwarte lijnen op mijn plaatje) en vervolgens in kleur eronder de standaardafwijking in de hoogte (de spreiding rondom het gemiddelde). Daar waar er veel spreiding is in de diverse berekeningen van de hoogte van het 500 hPa vlak, maw. waar de spreiding en dus standaarddeviatie groot is, is de onzekerheid groot.
Door te kijken naar de positie van die onzekerheid kan je tenslotte een idee krijgen van wat de oorzaak van die onzekerheid is. Als de grootste spreiding zich bijv. in de as van een hoogtetrog bevindt, dan zit de onzekerheid hem in hoe diep die trog wordt. Als de grootste onzekerheid zich tussen twee assen in bevindt dan is het op die plek onduidelijk of er nu een trog of een rug komt.
Met termen die slaan op de golfvormige bewegingen van de bovenlucht, heet het eerste onzekerheid in amplitude (hoe diep wordt een trog?) en het tweede onzekerheid in fase (wordt het een top, d.w.z. een rug, of een dal, d.w.z. een trog).
Eventueel wil ik e.e.a. ook nog wel illustreren.
Gemiddelde = som van alle waarden gedeeld door het aantal waarden (waarden in dit geval de div. ensembleleden)
Standaarddeviatie = wiskundige manier om de spreiding in een reeks van waarden t.o.v. het gemiddelde te berekenen
Om te kijken waar de onzekerheid in de 500 hPa hoogteverdeling ligt, kan je eerst het gemiddelde van alle ensembleleden berekenen en weergeven (de dikke zwarte lijnen op mijn plaatje) en vervolgens in kleur eronder de standaardafwijking in de hoogte (de spreiding rondom het gemiddelde). Daar waar er veel spreiding is in de diverse berekeningen van de hoogte van het 500 hPa vlak, maw. waar de spreiding en dus standaarddeviatie groot is, is de onzekerheid groot.
Door te kijken naar de positie van die onzekerheid kan je tenslotte een idee krijgen van wat de oorzaak van die onzekerheid is. Als de grootste spreiding zich bijv. in de as van een hoogtetrog bevindt, dan zit de onzekerheid hem in hoe diep die trog wordt. Als de grootste onzekerheid zich tussen twee assen in bevindt dan is het op die plek onduidelijk of er nu een trog of een rug komt.
Met termen die slaan op de golfvormige bewegingen van de bovenlucht, heet het eerste onzekerheid in amplitude (hoe diep wordt een trog?) en het tweede onzekerheid in fase (wordt het een top, d.w.z. een rug, of een dal, d.w.z. een trog).
Eventueel wil ik e.e.a. ook nog wel illustreren.
