oef .. en daar gaan we met de ad-hominems .. sorry Ben, maar *daar* ga ik dus ff niet in mee. Ik lees beide kanten van de zaak continue. Wat opvalt is simpelweg dat Mann kritiek ontduikt. Hij komt er mee weg dat hij geen disclosure van bronnen hoeft te geven.
Het was niet mijn bedoeling om een ad-hominem reactie te plaatsen, mijn excuses. Ik wil echter, ter afsluiting gezien de tijd, vermelden dat Mann zijn bronnen die hij heeft gebruikt voor de proxygegevens wel degelijk heeft vrijgegeven. Ze staan op diverse FTP-servers van een aantal universiteiten in de V.S. Het enige wat hij niet heeft gedaan is de broncode vrijgeven waarmee hij zijn uiteindelijke reconstructie heeft gemaakt. Dat hoeft ook niet want de gebruikte methoden zijn uitgebreid gedocumenteerd en in andere studies van derden gebruikt. Met andere woorden, het is relatief gemakkelijk om zelf alle stappen te ondernemen die nodig zijn om tot zijn reconstructie te komen. Van ontduiking van kritiek is geen sprake, zoals je ziet reageert hij open en eerlijk op de kritiek van McIntyre op een zuiver wetenschappelijke manier. Niet alleen heeft hij dat gedaan op RealClimate.org maar ook in diverse vakbladen en zelfs voor een senaatscomissie.
Wederom, dit is mijn mening. Ik ben geen statisticus en ik ben geen klimatoloog (Mann is beide trouwens ook niet). Ik vel geen oordeel. Ik constateer alleen maar "rook". Voor mij persoonlijk is dit dus voorlopig genoeg om Mann zijn theorieen in een kritisch licht te houden.
Akkoord, dat mag. Een laatste puntje echter: klimatoloog als functie heeft Mann misschien niet, hij heeft echter wel studies afgerond in fysica, geofysica, toegepaste wiskunde en geologie. Dat zijn allemaal vakgebieden die grote overlap hebben met klimatologie. McIntyre daarentegen heeft een geschiedenis in de mijnindustrie en is politiek analist geweest voor de overheden van Ontario en Canada.
Tot slot: Mann heeft enkel een samenvatting geschreven van de nieuwe studie van Osborn en Briffa. Ik heb het artikel van hen gelezen en de samenvatting die Mann heeft gegeven is goed. Osborn en Briffa nemen een hele nieuwe benadering tot reconstructie van de temperatuurgegevens tussen 800 en 1995, door gebruik te maken van afwijkingen om te zien in welke periode er abnormaliteiten voorkwamen en van welke tijdsduur. Hun conclusie valt in de lijn van de verwachting: de warmte van midden en eind 20ste eeuw is qua lengte en magnitude de meest significante in zeker 1200 jaar.
Gr. Ben
Quote selectie