Allereerst een verticale dwarsdoorsnede van een splittende supercell. Je ziet duidelijk de twee stijgstromen en de afnemende reflectiviteit tussen de twee.
Het tweede plaatje geeft de ontwikkeling van de gesplitste supercells weer bij twee type windscheringprofielen. Volgens mij was bij de situatie die op de website beschreven wordt sprake van een 'curved hodograph', het bovenste scenario in het plaatje.
Het derde plaatje is het thermodynamisch diagram van Zaragoza van die middag. We zien veel latente ontstabiliteit, een redelijk droge atmosfeer met een vochtig stuk tussen 800 en 650 hPa en een zeer indrukwekkende windschering. De wind ruimt gigantisch met hoogte en neemt even snel toe in de onderste kilometer (vermoedelijk door een low-level jet) naar 35 knopen. Dit sterke scheringsprofiel in de onderste anderhalve kilometer van de atmosfeer heeft er waarschijnlijk voor gezorgd dat er supercells konden ontstaan.
Het tweede plaatje geeft de ontwikkeling van de gesplitste supercells weer bij twee type windscheringprofielen. Volgens mij was bij de situatie die op de website beschreven wordt sprake van een 'curved hodograph', het bovenste scenario in het plaatje.
Het derde plaatje is het thermodynamisch diagram van Zaragoza van die middag. We zien veel latente ontstabiliteit, een redelijk droge atmosfeer met een vochtig stuk tussen 800 en 650 hPa en een zeer indrukwekkende windschering. De wind ruimt gigantisch met hoogte en neemt even snel toe in de onderste kilometer (vermoedelijk door een low-level jet) naar 35 knopen. Dit sterke scheringsprofiel in de onderste anderhalve kilometer van de atmosfeer heeft er waarschijnlijk voor gezorgd dat er supercells konden ontstaan.
ik had er nog nooit iets over gelezen