Naar aanleiding van de gelijkenis tussen de zomer van 41 en de huidige zomer (in beide gevallen een koele augustus na twee hittegolven) merkte iemand op het forum-weeronline (ja, dat bestaat nog steeds 
) op, dat ook de winter van 42 in de "Eastoncyclus" past, evenals de winter van 07.
Dit laatste klopt niet, want de winter van 42 hoort niet thuis in het door Schuurmans genoemde periodieke verschijnsel. Dus, die overeenkomst gaat niet op. Welke winters volgens Schuurmans wel in het patroon passen, is na te lezen op de link naar mijn site; op de pagina Winterverwachting is een samenvatting te vinden.
Ik zeg nu maar "periodiek verschijnsel", omdat bij cyclus veel mensen denken aan een vaste periode; bijvoorbeeld exact 22 jaar. Kritiek op "Easton" komt soms van mensen die het aan fantasie ontbreekt om aan iets anders te denken dan een vaste cyclus.
Mijn idee is dit:
Weer heeft behalve met toeval en chaos ook te maken met periodiek veranderende factoren, die de waarschijnlijkheid van weerfenomenen beïvloeden.
Stel, dat een periodiek veranderende factor, bijvoorbeeld het aantal zonnevlekken, van invloed is op de waarschijnlijkheid van het optreden van blokkades, dan kan dat in periodiek optredende groepen van jaren een zeker effect hebben. Ik denk, dat er veel factoren van invloed zijn, zodat de invloed van één bepaalde factor soms of vaak niet goed terug te vinden is. Een vaste periode waarin het meteorologisch fenomeen terugkeert is daarbij niet noodzakelijk. Sterker nog : het is onwaarschijnlijk.
Bij de zonnevlekken lijkt de invloed niet of nauwelijks terug te vinden te zijn, als die invloed op ons weer er al is. Bij Easton speelt de vraag : als deze periodieke beweging er al is, wat is dan de fysische factor die er achter zit? Kortom, meer vragen dan antwoorden.
Hier en daar wordt beweerd, dat "Easton" op toeval berust. In mijn ogen is dat niet te bewijzen. Wel hebben klimatologen bij het KNMI met argumenten betoogd, dat een verschijnsel zoals door Schuurmans/Easton is beschreven heel goed op toeval kan berusten en dat er vooralsnog geen reden is om aan te nemen dat er iets anders in het spel is dan toeval. Dat is echter geen bewijs dat het toeval "is".
Het telkens weer opduikende begrip "toeval" is een model, een manier van denken over onze omgeving. Zien we geen wetmatigheid in bepaalde fenomenen, dan noemen we het toeval. Met het toevalsbegrip kunnen we datgene, wat we niet begrijpen, in ieder geval nog met wat statistische formules beschrijven. Dat suggereert dat we het toch een beetje begrepen hebben, terwijl dat nu juist niet het geval was.
Een nog meer verdachte rol speelt het begrip toeval in de discussies over evolutie en ID. Maar dat is te veel OT om er hier op door te gaan.
Groet,
Cees
) op, dat ook de winter van 42 in de "Eastoncyclus" past, evenals de winter van 07.Dit laatste klopt niet, want de winter van 42 hoort niet thuis in het door Schuurmans genoemde periodieke verschijnsel. Dus, die overeenkomst gaat niet op. Welke winters volgens Schuurmans wel in het patroon passen, is na te lezen op de link naar mijn site; op de pagina Winterverwachting is een samenvatting te vinden.
Ik zeg nu maar "periodiek verschijnsel", omdat bij cyclus veel mensen denken aan een vaste periode; bijvoorbeeld exact 22 jaar. Kritiek op "Easton" komt soms van mensen die het aan fantasie ontbreekt om aan iets anders te denken dan een vaste cyclus.
Mijn idee is dit:
Weer heeft behalve met toeval en chaos ook te maken met periodiek veranderende factoren, die de waarschijnlijkheid van weerfenomenen beïvloeden.
Stel, dat een periodiek veranderende factor, bijvoorbeeld het aantal zonnevlekken, van invloed is op de waarschijnlijkheid van het optreden van blokkades, dan kan dat in periodiek optredende groepen van jaren een zeker effect hebben. Ik denk, dat er veel factoren van invloed zijn, zodat de invloed van één bepaalde factor soms of vaak niet goed terug te vinden is. Een vaste periode waarin het meteorologisch fenomeen terugkeert is daarbij niet noodzakelijk. Sterker nog : het is onwaarschijnlijk.
Bij de zonnevlekken lijkt de invloed niet of nauwelijks terug te vinden te zijn, als die invloed op ons weer er al is. Bij Easton speelt de vraag : als deze periodieke beweging er al is, wat is dan de fysische factor die er achter zit? Kortom, meer vragen dan antwoorden.
Hier en daar wordt beweerd, dat "Easton" op toeval berust. In mijn ogen is dat niet te bewijzen. Wel hebben klimatologen bij het KNMI met argumenten betoogd, dat een verschijnsel zoals door Schuurmans/Easton is beschreven heel goed op toeval kan berusten en dat er vooralsnog geen reden is om aan te nemen dat er iets anders in het spel is dan toeval. Dat is echter geen bewijs dat het toeval "is".
Het telkens weer opduikende begrip "toeval" is een model, een manier van denken over onze omgeving. Zien we geen wetmatigheid in bepaalde fenomenen, dan noemen we het toeval. Met het toevalsbegrip kunnen we datgene, wat we niet begrijpen, in ieder geval nog met wat statistische formules beschrijven. Dat suggereert dat we het toch een beetje begrepen hebben, terwijl dat nu juist niet het geval was.
Een nog meer verdachte rol speelt het begrip toeval in de discussies over evolutie en ID. Maar dat is te veel OT om er hier op door te gaan.
Groet,
Cees
Bericht laatst bijgewerkt: 28-08-2006 12:20
