Ik ben als weeramateur begonnen dankzij mijn liefde voor winterweer. Vanuit die wintergekte ben ik gaan leren weermodellen interpreteren. Om zelf zo snel mogelijk de winter op de kaarten te zien staan en de bertrouwbaarheid te kunnen inschatten. Want op het KMI hoefde ik daarvoor niet te rekenen. Die hadden me al vaak genoeg ontgoocheld.
Door mijn passie te willen delen op dit forum ben ik door jullie enthousiasme ook aangestoken geweest door de gekte voor oa. onweer (vroeger had ik daar zelfs schrik voor!), optische verschijnselen en zoveel meer. Maar in de eerste plaats blijf ik natuurlijk winterliefhebber.
Nu ons klimaat opwarmt en degelijke winters schaars worden gaat de lol er steeds meer vanaf, en maakt deze plaats voor frustraties. En dit soort lange veel te warme periodes als we nu meemaken versterken alleen maar die gevoelens. Ik schreef eerder al dat ik aan het eind van de dag niet meer geinteresseerd ben in de gemeten temperaturen en opgevangen neerslagwaardes. De batterijen van m'n thermometers zijn ondertussen bijna allemaal leeg. 3 sensoren doen het niet meer. Eentje flikkert nog af en toe. En ik heb geen zin om ze te vervangen. Waarom zou ik?
Verhuizen naar een kouder land zou voor mij een optie zijn. Maar in de praktijk is dat niet zo eenvoudig te verwezenlijken. Als mijn frustraties rond het weer, dat toch nog steeds een belangrijk deel van m'n leven en beleven is, zo blijven toenemen gaat het er vanzelf ooit van moeten komen. Anders ga ik niet oud worden. De enige voorwaarde is dan nog dat ik m'n vrouw overtuigd krijg van mee te komen. We zijn nu wel ons eigen huis aan het bouwen, maar ik zou dat gerust kunnen verkopen om met de opbrengst elders opnieuw te beginnen en me beter in m'n vel te voelen. Er zijn belangrijker dingen in het leven dan het weer ja. Maar als het weer een deel van je leven en je goed voelen is valt die relativering al grotendeels weg.
Als jullie zouden weten hoe euforisch en relaxed ik mij voel in een witte wereld, met dwarrelende vlokken, dan zouden jullie me wel begrijpen. Sommigen hier op het forum zullen zich hier ook wel in herkennen.
En als je daar dan nog eens de pracht van poollicht aan kan koppelen, en alle stress en zorgen van je afvallen, dan is er nog weinig dat je geluk in de weg kan staan. Dan kan je met weinig materialistische dingen heel erg gelukkig zijn. Sommigen zullen dat wellicht nooit begrijpen, maar ik hoop voor hen dat ze dat gevoel ergens anders uit kunnen halen. Dat ze dat gevoel uberhaupt ooit beleven.
Want het gevoel bij spetterend onweer of een zware storm heeft bij mij in ieder geval nog nooit het gevoel van 10cm sneeuw kunnen benaderen. Was dat maar zo.
Zo, nog eens m'n gevoelens bij wat me nu meemaken en hoe ik erover denk recht uit m'n hart. 't Is nodig. Wat een rotweer!
Door mijn passie te willen delen op dit forum ben ik door jullie enthousiasme ook aangestoken geweest door de gekte voor oa. onweer (vroeger had ik daar zelfs schrik voor!), optische verschijnselen en zoveel meer. Maar in de eerste plaats blijf ik natuurlijk winterliefhebber.
Nu ons klimaat opwarmt en degelijke winters schaars worden gaat de lol er steeds meer vanaf, en maakt deze plaats voor frustraties. En dit soort lange veel te warme periodes als we nu meemaken versterken alleen maar die gevoelens. Ik schreef eerder al dat ik aan het eind van de dag niet meer geinteresseerd ben in de gemeten temperaturen en opgevangen neerslagwaardes. De batterijen van m'n thermometers zijn ondertussen bijna allemaal leeg. 3 sensoren doen het niet meer. Eentje flikkert nog af en toe. En ik heb geen zin om ze te vervangen. Waarom zou ik?
Verhuizen naar een kouder land zou voor mij een optie zijn. Maar in de praktijk is dat niet zo eenvoudig te verwezenlijken. Als mijn frustraties rond het weer, dat toch nog steeds een belangrijk deel van m'n leven en beleven is, zo blijven toenemen gaat het er vanzelf ooit van moeten komen. Anders ga ik niet oud worden. De enige voorwaarde is dan nog dat ik m'n vrouw overtuigd krijg van mee te komen. We zijn nu wel ons eigen huis aan het bouwen, maar ik zou dat gerust kunnen verkopen om met de opbrengst elders opnieuw te beginnen en me beter in m'n vel te voelen. Er zijn belangrijker dingen in het leven dan het weer ja. Maar als het weer een deel van je leven en je goed voelen is valt die relativering al grotendeels weg.
Als jullie zouden weten hoe euforisch en relaxed ik mij voel in een witte wereld, met dwarrelende vlokken, dan zouden jullie me wel begrijpen. Sommigen hier op het forum zullen zich hier ook wel in herkennen.
En als je daar dan nog eens de pracht van poollicht aan kan koppelen, en alle stress en zorgen van je afvallen, dan is er nog weinig dat je geluk in de weg kan staan. Dan kan je met weinig materialistische dingen heel erg gelukkig zijn. Sommigen zullen dat wellicht nooit begrijpen, maar ik hoop voor hen dat ze dat gevoel ergens anders uit kunnen halen. Dat ze dat gevoel uberhaupt ooit beleven.
Want het gevoel bij spetterend onweer of een zware storm heeft bij mij in ieder geval nog nooit het gevoel van 10cm sneeuw kunnen benaderen. Was dat maar zo.
Zo, nog eens m'n gevoelens bij wat me nu meemaken en hoe ik erover denk recht uit m'n hart. 't Is nodig. Wat een rotweer!
Bericht laatst bijgewerkt: 08-12-2006 10:12
