Beste Ruben,
je geeft een heldere omschrijving van jouw gevoel op het moment.
Uit je verhaal begrijp ik dat jouw liefde meer uitgaat naar de betovering die 'sneeuw' heet, dan naar het weer ansich. En daar valt wat voor te zeggen: een witte wereld ziet er schitterend uit.
Echter, bijkomend positief effect is volgens mij dat mensen hierdoor, juist in de donkere wintermaanden, opleven.
Kinderen die buiten een sneeuwpop bouwen, de buurman die niet wegkomt met zijn auto help je een handje. Grauw asfalt verdwijnt en zwerfafval sneeuwt letterlijk onder. Binnen wacht dan een kop warme choco.
De vriendelijke witte wereld geeft een 'band' met elkaar en men is zelf ook een beetje betoverd.
Ik proef uit je verhaal dus ook dat je je niet helemaal kan vinden met de huidige 'harde' maatschappij.
Jouw passie voor Lapland lijkt dus meer te betekenen dan een sneeuwbui: het is een manier van leven en met elkaar omgaan in een wondere wereld.
Wat betreft die maatschappij kan je het jezelf op kleine schaal natuurlijk wel aangenaam maken.
En wat betreft die sneeuw...zou jouw fascinatie voor sneeuw dezelfde zijn als je in Lapland geboren zou zijn? Is het niet juist het incidentele karakter wat het (nog) meer bijzonder maakt? Het spannende hier is juist dat sneeuw niet vanzelfsprekend is. Als het dan komt ben je nog meer in de nopjes.
Ondanks de extremen van het moment, denk ik dat je je over die sneeuwmomenten (zeker in Grote Brogel) niet druk hoeft te maken.
Er ligt sowieso nog een aardig toetje voor jou in het verschiet!
Thijs
je geeft een heldere omschrijving van jouw gevoel op het moment.
Uit je verhaal begrijp ik dat jouw liefde meer uitgaat naar de betovering die 'sneeuw' heet, dan naar het weer ansich. En daar valt wat voor te zeggen: een witte wereld ziet er schitterend uit.
Echter, bijkomend positief effect is volgens mij dat mensen hierdoor, juist in de donkere wintermaanden, opleven.
Kinderen die buiten een sneeuwpop bouwen, de buurman die niet wegkomt met zijn auto help je een handje. Grauw asfalt verdwijnt en zwerfafval sneeuwt letterlijk onder. Binnen wacht dan een kop warme choco.
De vriendelijke witte wereld geeft een 'band' met elkaar en men is zelf ook een beetje betoverd.
Ik proef uit je verhaal dus ook dat je je niet helemaal kan vinden met de huidige 'harde' maatschappij.
Jouw passie voor Lapland lijkt dus meer te betekenen dan een sneeuwbui: het is een manier van leven en met elkaar omgaan in een wondere wereld.
Wat betreft die maatschappij kan je het jezelf op kleine schaal natuurlijk wel aangenaam maken.
En wat betreft die sneeuw...zou jouw fascinatie voor sneeuw dezelfde zijn als je in Lapland geboren zou zijn? Is het niet juist het incidentele karakter wat het (nog) meer bijzonder maakt? Het spannende hier is juist dat sneeuw niet vanzelfsprekend is. Als het dan komt ben je nog meer in de nopjes.
Ondanks de extremen van het moment, denk ik dat je je over die sneeuwmomenten (zeker in Grote Brogel) niet druk hoeft te maken.
Er ligt sowieso nog een aardig toetje voor jou in het verschiet!
Thijs
Bericht laatst bijgewerkt: 08-12-2006 12:19
