Ik snap dus niet hoe je op basis van wat we nu weten toch kan concluderen dat deze gebeurtenis een herhalingstijd van meer dan 200 jaar heeft.
We weten gewoon niet genoeg, en dus moeten we niks gaan concluderen over herhalingstijden.
Als straks blijkt dat die hogedrukgebieden het resultaat zijn van een klimaatsverandering, dan zouden de conclusies allemaal de pullenbak in kunnen.Dus wat mij betreft: analyse OK, conclusie fout.
Herhalingstijden zijn een zuiver statistisch begrip en worden vrij vaak gebruikt om o.a. risicoanalyses te doen (zo wordt bijvoorbeeld de hoogte van dijken bepaald aan de hand van de via herhalingstijden te verwachten piekwaarden van de zeespiegel in periode x jaar, bijv. 200 jaar... de dijken in NL zijn meest gebouwd op golfhoogten die eens in de 500-10.000 jaar voorkomen). Je bepaalt aan de hand van een bekende frequentieverdeling d.m.v. een frequentiefit (je kunt een reeks datapunten fitten m.b.v. een lineaire fit, zo kan je ook punten in relatie tot tijd fitten op een bepaalde manier) zoals een Gumbelfit. Dergelijke fits maken het ook mogelijk om een schatting te maken van hoe vaak iets zou voorkomen gegeven die bekende frequentieverdeling. Blijkbaar is dat circa 1/200 jaar in dit geval. Er zijn echter meerdere problemen die zich voordoen: allereerst hebben we te maken van extrapolatie, weliswaar redelijk verantwoord maar toch extrapolatie, ten tweede betreft het een extrapolatie in de staart van de kansverdeling en juist daar zijn de diverse 'fits' voor herhalingstijden vaak verschillend. Het is heel goed mogelijk dat een fit van het type GPD een andere herhalingstijd geeft. Ten slotte moet opgemerkt worden dat herhalingstijden in principe niets zeggen over de toekomst, je kan enkel concluderen dat het voorkomen van een bepaalde temperatuur bijvoorbeeld op grond van de waargenomen frequentieverdeling normaliter (en gemiddeld gesproken) slechts ééns in de 200 jaar zou moeten voorkomen. Dit neemt niet weg dat waarden best vaker achtereenvolgens kunnen voorkomen, om vervolgens weer 400 jaar niet voor te komen. Hierbij speelt echter het probleem van de klimaatopwarming een rol, dat namelijk de frequentieverdelingen aan het opschuiven zijn de warme kant op. Van Oldenborgh houdt hier gelukkig rekening mee en verschuift deze verdeling overeenkomstig de mondiale opwarming. Dit neemt niet weg dat desondanks zo'n aprilmaand als we nu hebben meegemaakt, buitengewoon extreem is. Ondanks de opwarming.
Quote selectie