Dit is in mijn optiek precies het verhaal bij het broeikaseffect, het kwaad is al geschied en het zou zeer dom zijn om de wereldeconomie in de slop te laten geraken door dramatisch co2 uitstoot beperken....het maakt toch niet meer uit.
Dat de wereldeconomie door beperkingen op uitstoot in een slop zou raken is een bekend fabeltje wat vooral dient als excuus om niets te hoeven doen. Economen hebben allang doorgerekend dat het een gemiddelde wereldburger per jaar $3 kost om de uitstoot vóór 2050 op een niveau van 1900 te krijgen. Op jaarbasis $3 gemiddeld over 50 jaar. Iemand uit Afrika kan misschien $0,03 bijdragen maar een Nederlander $30 of $60, zonder wezenlijk verlies van welvaart of economische vooruitgang (impact op mondiale BBP-groei: 0,05%).
Die kleine beetjes ? Ach kom nou, Azië gaat rijkelijk uitstoten de komende tientallen jaren, Europa is gewoon stom bezig met die maatregelen.
Azië loopt op dit moment technologisch op het vlak van uitstootbeperking vóór op Europa en de V.S. De grote probleemfactor is daar dat de technologie de bevolkingsgroei niet kan bijbenen, echter wat is controleerbaarder: bevolkingsgroei of technologische vooruitgang? De milieueisen voor nieuwe producten in China bijvoorbeeld zijn strenger dan in de EU, de uitstooteisen zorgen er zelfs voor dat Amerikaanse auto's er niet verkocht mogen worden.
Het is heel erg opvallend hoe soms dwarsliggers (daar bedoel ik niet jou mee) rechtstreeks van ontkenning naar machteloosheid gaan. Eerst ontkennen ze dat er zelfs maar een probleem is, vervolgens erkennen ze het maar zeggen ze 'het lijkt al veel te groot dus doen we ook maar niets'. Daarmee wordt volledig voorbij gegaan aan sowieso een tweetal aspecten: ten eerste het eigen initiatief op ethische gronden (misschien wel een kleine kans op succes, hoewel in dit geval is die juist vrij groot, maar hoe dan ook toch geprobeerd). Ten tweede de kracht van initiatief, je kan de buurman wel verwijten niets te doen aan de rotzooi in zijn tuin maar als je het zelf als excuus gebruikt ook met de handen over elkaar te gaan zitten en de rommel in je eigen tuin ook lekker te laten liggen, dan ben je geen knip voor je neus waard. Je kan juist de buurman aansporen door zélf actie te ondernemen: hè, hij doet het wel, waarom is dat? Heeft dat misschien toch zin, al is het maar een beetje?
Hij zal je misschien eerst voor gek verklaren maar als na enige tijd blijkt dat de innovatie toch vruchten afwerpt, lees: resulteert in meer economische vooruitgang, de groei van nieuwe markten, toename in banen en algehele welvaart, et cetera... dan zal hij zich enorm haasten om bij te benen en komen dingen dus in een stroomversnelling. Juist niéts doen, omdat een ander ook niets doet, is werkelijk doemdenken en ironisch genoeg precies datgene realiseren wat je eigenlijk zou willen voorkomen.
Niemand ontkent nog echt of onderschat wezenlijk de realiteit van toenemende klimaatproblematiek in de toekomst. De vraag is alleen hoe wij daar collectief als mensheid op reageren en in hoeverre wij die problematiek dus nog verder uit de hand laten lopen. Er is één garantie en die is, dat als wij niet een multidisciplinaire oplossingsweg kiezen met beperking van uitstoot, innovatieve technologie en een politieke en maatschappelijke verandering in denken, gegarandeerd de problemen er alleen maar erger op worden. Juist door zowel mitigatie als adaptatie toe te passen kan je inspelen op problemen die niet te voorkomen zijn maar ook problemen die nog wél te voorkomen of qua effect te beperken zijn, te beïnvloeden.
Gr. Ben
Bericht laatst bijgewerkt: 16-01-2008 18:19
