Ben, je bent weer te snel met je oordeel beste vent...
Ach, dat hoor ik zo vaak van mensen, dat negeer ik
. Dat artikel van Meteo Consult had ik natuurlijk al gelezen voordat ik mijn antwoord plaatste, niet voor niets dat ik schreef over 'neutrale' circulaties. Dat is vrijwel een rechtstreeks citaat uit hun artikel. Zoals ik al schreef, heb ik altijd begrepen dat Postma slaat op een persistentie in opeenvolging in GWL. Het artikel van Meteo Consult citeert een definitie die in tegenspraak is met wat je op veel plekken elders vindt. Volgens hen is de doctrine:,,In een koude winter pakken alle zacht lijkende verwachtingen in werkelijkheid een stuk kouder uit, terwijl in een zachte winter alle koud lijkende verwachtingen belangrijk zachter uitpakken.''
Daar zit al een interpretatie in: namelijk dat het gaat om zacht lijkende verwachtingen. Maar de doctrine wordt ook anders omschreven, zoals Arie Verrips het schrijft:
,,De Postma doctrine stelt dat er gedurende een bepaalde winter een zekere consistentie bestaat in het winterweer. Als blijkt dat in een winter, zoals bijvoorbeeld die van dit jaar al aan het begin van de winter koude oplossingen winnen ten opzichte van zachte oplossingen, dit meestal de rest van de winter zo blijft.''
Hier komt het woord 'oplossingen' om de hoek kijken. Dit woord zie ik op een heleboel websites terugkomen, dus ik denk dat het redelijk veilig is te stellen dat Postma zijn doctrine destijds ook zo geformuleerd heeft, of dat zijn collega's hem zo aan hem hebben toegedicht. Daarmee komt het probleem: wat versta je onder oplossingen? In de tijd van modellen zijn het modelruns of verschillende modellen, maar destijds (Postma was in de jaren '40 t/m '70 bij het KNMI in dienst) zal het eerder op circulatiepatronen hebben geslagen. Zoals jij ook weet en zelf hebt aangetoond, is de opeenvolging van GWL's vrijwel volslagen willekeurig. Vandaar mijn 'valt me van je tegen'.
Blijft onverlet staan waarom een simpel fysisch gegeven verheven is tot 'doctrine', en daarbij ook nog gekoppeld aan dhr. Postma. Alsof hij, hoewel bekend en gerespecteerd meteoroloog van weleer, dat zelf ontdekt heeft. Verder levert een letterlijke interpretatie van de doctrine een probleem op t.a.v. de toekomst: het is een diagnostische uitspraak, geen prognostische. Zoals Meteo Consult zelf ook schrijft: ,,De doctrine kan aldus alleen achteraf zijn gelijk bewijzen en niet tijdens het verloop van een willekeurige winter. Het probleem is namelijk dat als de doctrine juist is, Nederland alleen maar zachte winters zou kennen, óf juist hele koude! Voor een zogenaamde ‘gulden middenweg’ biedt de stelling geen ruimte.''
Zij concluderen aan het eind van hun artikel dit:
,,Met deze twee voorbeelden in het achterhoofd kunnen we beredeneren wat Postma écht bedoelde met zijn dogma. Een zogenaamde ‘rustige’ of ‘neutrale’ stroming zal, bij een koude (winterse) voorgeschiedenis leiden tot een aanhoudend koud weerbeeld. Bij een zachte voorgeschiedenis echter, zal diezelfde stroming niet tot winterweer leiden. Zó heeft Postma het hoogst waarschijnlijk bedoeld.''
Dat is nogal kort door de bocht voor mijn gevoel, zeker slechts op basis van twee voorbeelden. Als je de hele discussie aanvangt met de doctrine geformuleerd als 'koude oplossingen' etc., dan is het veel onwaarschijnlijker dat Postma enkel doelde op het plakeffect van kou. Dat zou ook wel erg simplistisch en voor de hand liggend zijn. Het is alsof je het fenomeen van een extra gekrompen wind nabij een hoog boven koud land ineens de Haklander-doctrine gaat noemen, omdat jij dat effect hier meermaals in praktijksituaties hebt aangewezen.
Mijn excuses voor het 'valt me van je tegen'-deel, maar mijn veronderstelling over de aard van de Postma-doctrine komt deze keer niét uit de lucht vallen en ik héb mijn huiswerk gedaan.
Gr. Ben
Bericht laatst bijgewerkt: 16-01-2010 23:20
