[...]
Januari 1987 was werkelijk bijzonder. Helsinki had tussen 7 en 12 januari een Tmax van rond de -32. Terwijl in Rostock de Tmax uitkwam tussen -8 en -12, Gdansk tussen -12 en -14. Dit terwijl de lucht op 850 Hpa daar bijna net zo koud was als in Helsinki en de lucht bijna rechtstreeks uit Helsinki kwam. De Oostzee warmde de aangevoerde lucht in de onderste luchtlagen flink op. Als de Oostzee toen dicht had gelegen (wat half januari natuurlijk niet kan)hadden we recordkou meegemaakt.
Als ik dit doortrek naar half maart en de Oostzee ligt wel dicht dan kunnen we extreme temps, als in 1845, meemaken. De drukverdeling in januari 1987 is wat mij betreft ultiem. De kortste weg voor extreme kou uit omgeving Nova Zembla naar de Lage Landen. Die kortste weg is half maart heel belangrijk. Kou handhaaft zich niet meer boven Europa en alleen ultieme transportkou kan het staaltje van maart 1845 veroorzaken.
gr. Justin
Edit. Het lijkt erop dat in 1845 de ijstoestand 'severe' was. Zie bijlage
Natuurlijk was januari 87 heel bijzonder. Ik kan alleen niet de conclusie trekken dat maart 45 op januari 87 moet lijken.
Ik ben er trouwens niet van overtuigd dat de kortste weg de koudste is. En die Oostzee: die geeft ook warmte af van onder het ijs. Waarom is het bijvoorbeeld in Jakoetsk kouder dan op de noordpool in januari, terwijl het 28 graden zuidelijker ligt?
Daardoor is op dat punt de route over de Oostzee minder koud dan over land. De sterkere straling van de zon maakt dan weer de route over Rusland en Polen minder koud. Hoe bereken jij welk effect het sterkst is? Ik kan dat niet en houd de oplossing in het midden.
Conclusie: 87 was heel bijzonder, 56 was dat ook en 29 en 79 ook. Geen reden om maart 45 nu uitgerekend met 87 te verbinden. Het zou natuurlijk wel heel goed kunnen.
Groet,
Cees
