[...]
Het is goed te beseffen dat de referentiegewasverdamping een rekenmaat is ("transpiratie uit een voldoende van vocht voorzien gewas, gras")! Deze berekening (geen meting!) wordt voornamelijk gedreven door de hoeveelheid globale straling, en in mindere mate de temperatuur. Wind speelt helemaal geen rol.
De werkelijke verdamping uit "grond en/of plant" is natuurlijk ook afhankelijk van allerbei bodemfactoren (grondwaterstand, soort grond, welke gewassen ed).
Die vergissing wordt hier bijna dagelijks gemaakt. Het potentiele tekort wordt aangenomen voor een actueel tekort. Waarbij ook nog eens wordt aangenomen dat de behoefte voor water van planten/natuur accumuleert als er niet aan voldaan wordt. Dat is veel tekort door de bocht. Als mens heb je na 2 weken vasten ook geen behoefte aan 20 kilo eten. Het kan overigens ook prima meer verdampen dan de referentieverdamping, soms kan het tekort dus ook groter zijn. Maar bij vochttekort zal de referentieverdamping het tekort altijd overschatten.
Weet jij trouwens of er nog gedacht wordt om over te stappen naar de Penman-Monteith methode voor referentieverdamping? Dan zou de invloed van wind wel meegenomen worden. Ik kan me herinneren dat ik over dergelijke plannen iets langs heb zien komen, misschien in het blaadje "Stromingen" of iets dergelijks.
Quote selectie