Re : zo sta ik er ook in Sytse. Wellicht naïef
Bericht van: Peter (Mariakerke bij Gent) , 28-08-2011 15:13
Zo mag je niet altijd redeneren natuurlijk. Ik was vroeger ook tevreden met het gezien worden van foto's, maar vermelding van mijn naam heb ik altijd al gevraagd, al is het maar ergens achteraan.
Ook al is het voor mij een hobby, in die zin dat het niet mijn inkomen is. Maar als ik alles reken dat met mijn fotografie en weer te maken dan kom ik denk ik gemakkelijk aan 20.000 euro, als het niet meer is. Dat is niet niks, en dan is het wel fijn als je er iets voor krijgt, al is het maar enkele tientallen euro. Is gelijk een nieuwe extra of grotere geheugenkaart. Zo redeneer ik. Mijn camera's krijg ik ook niet gratis omdat ik er interessante foto's mee maak...
Trouwens: wat gratis is wordt niet geapprecieerd. Foto's waarvoor niet betaald werd worden gemakkelijker verspreid. Het was toch voor niks... Als iemand ervoor betaald, zal hij het ook beter bewaken en appreciëren, zo simpel werkt dat.
Let wel: het gaat hier niet om rijk worden of het onderste uit de kan halen. Soms vraag ik maar een heel kleine bijdrage, soms geef ik iets gratis. Als het voor educatieve doelen is, waarbij winst niet of weinig uitmaakt voor de uitgever, ben ik daar heel flexibel in. Is het voor entertainment, dan weet je dat ze eraan verdienen en dat ze het zelfs normaal vinden ervoor te betalen. Dat blijkt toch altijd als ik contact krijg met bedrijven: ze vragen gewoon of ik bereid ben licenties vrij te geven, en wat het kost. Dan ga ik niet zeggen: doe maar wat je wilt, en het is gratis. Het bepalen van de prijs is het moeilijkst. Er is niet de minste richtlijn hiervoor. Zoiets lukt doorgaans het beste via de telefoon, op het gevoel af.
Een laatste bedenking is sympathie met wie er wel moet van leven. Stel dat hetgene wat jij doet plots gratis wordt aangeboden door iemand die steenrijk is, en dat als hobby doet, en er misschien bakken geld in steekt maar dat maakt niks uit, want die heeft toch een onafhankelijk inkomen. De meeste mensen zullen niet lang moeten nadenken als ze hetzelfde voor niks krijgen als het even goed is. Jij staat wel binnen de kortste keren op straat, en moet met iets helemaal anders beginnen. De pers is natuurlijk heel blij met al die vrijwillige bijdragen van nieuws via mobieltjes en camera's van vrijwilligers, want zo sparen ze veel geld en kunnen ze snoeien in bvb journalisten en fotografen.
Ook al is het voor mij een hobby, in die zin dat het niet mijn inkomen is. Maar als ik alles reken dat met mijn fotografie en weer te maken dan kom ik denk ik gemakkelijk aan 20.000 euro, als het niet meer is. Dat is niet niks, en dan is het wel fijn als je er iets voor krijgt, al is het maar enkele tientallen euro. Is gelijk een nieuwe extra of grotere geheugenkaart. Zo redeneer ik. Mijn camera's krijg ik ook niet gratis omdat ik er interessante foto's mee maak...
Trouwens: wat gratis is wordt niet geapprecieerd. Foto's waarvoor niet betaald werd worden gemakkelijker verspreid. Het was toch voor niks... Als iemand ervoor betaald, zal hij het ook beter bewaken en appreciëren, zo simpel werkt dat.
Let wel: het gaat hier niet om rijk worden of het onderste uit de kan halen. Soms vraag ik maar een heel kleine bijdrage, soms geef ik iets gratis. Als het voor educatieve doelen is, waarbij winst niet of weinig uitmaakt voor de uitgever, ben ik daar heel flexibel in. Is het voor entertainment, dan weet je dat ze eraan verdienen en dat ze het zelfs normaal vinden ervoor te betalen. Dat blijkt toch altijd als ik contact krijg met bedrijven: ze vragen gewoon of ik bereid ben licenties vrij te geven, en wat het kost. Dan ga ik niet zeggen: doe maar wat je wilt, en het is gratis. Het bepalen van de prijs is het moeilijkst. Er is niet de minste richtlijn hiervoor. Zoiets lukt doorgaans het beste via de telefoon, op het gevoel af.
Een laatste bedenking is sympathie met wie er wel moet van leven. Stel dat hetgene wat jij doet plots gratis wordt aangeboden door iemand die steenrijk is, en dat als hobby doet, en er misschien bakken geld in steekt maar dat maakt niks uit, want die heeft toch een onafhankelijk inkomen. De meeste mensen zullen niet lang moeten nadenken als ze hetzelfde voor niks krijgen als het even goed is. Jij staat wel binnen de kortste keren op straat, en moet met iets helemaal anders beginnen. De pers is natuurlijk heel blij met al die vrijwillige bijdragen van nieuws via mobieltjes en camera's van vrijwilligers, want zo sparen ze veel geld en kunnen ze snoeien in bvb journalisten en fotografen.
kan je zien, wat een rendement uit zo'n post!