Dat ligt ook wel voor de hand. De hoeveelheid instraling is 's winters toch al erg klein, dus een relatieve demping maakt absoluut veel minder uit.
Er zijn steeds meer aanwijzingen dat een sterk inactieve zon de kans op een blokkade vergroot. Blokkades komen meer voor in de winter dan de zomer, met voorkeursposities rond het N van de Stille Oceaan en rond het NO van de Atlantische Oceaan. Variaties in met name de hoeveelheid UV beïnvloeden de stratosfeer, en vervolgens indirect de troposferische stromingen.
De laatste jaren zijn hierover publicaties geweest van onder meer Mike Lockwood. Hij vond onder meer een redelijk significant verband tussen winters in de Central England Temperature reeks (CET) en de Open Solar Flux.
Ik heb daarover momenteel een e-mail uitwisseling met hem. Ik kan zijn onderzoeksresultaten (met kleine verschillen) reproduceren, doch enkel wanneer de periode 1676-1700 wordt meegenomen met nogal wat onzekerheden in de data van die tijd. Wanneer dezelfde methode toegepast wordt op Nederlandse data (Buisman/Labrijn, NL) is de significantie echter veel kleiner (te klein), ondanks dat CET en NL wintertemperaturen een zeer hoge en significante onderlinge correlatie hebben.
Dit heeft ongetwijfeld te maken met iets dat alle winterliefhebbers weten: een mooie blokkade is één, maar waar die blokkade zich precies bevindt is twee.
Ik ben momenteel zelf nog met onderzoek bezig, en zal later hierop terugkomen.
Quote selectie