Het punt is dat dergelijke vermoedens precies dat zijn: enkel vermoedens. Vaak zelfs vermoedens die in de meeste gevallen nergens op opgestaaft zijn. Als je je beroept op systematische, statistisch bewezen, afwijkingen van modellen dan mag dat natuurlijk (dat doet het KNMI ook met de statistische nabewerking voor de korte termijn) maar als je je enkel beroept op de onzekerheid in de modelverwachting om je eigen vermoedens een levenskans te gunnen dan ben je m.i. toch echt verkeerd bezig. En dat is toch wat velen hier maar al te graag doen... enkel de onzekerheid in een modelverwachting aangrijpen om hun eigen vermoedens te rechtvaardigen. "Als dit dan kan dat..." en "Mocht dit... dan dat". Dat zijn wilde gissingen in het donker die echt nergens op gestaaft zijn. Mijn tip is dus: kijk naar hetgeen de kaarten feitelijk geven, kijk naar de spreiding in de ensembles, plak er dan een slagingspercentage aan, maar STOP daar. Want als je zelf op basis van enkel ongestaafde vermoedens gissingen gaat lopen maken en dingen gaat lopen extrapoleren dan ben je gewoon verkeerd bezig. Je schrijft dat ensembles ook "een hoog wat anders plaatsen" om te kijken hoe groot de onzekerheid is in de verwachting. Dit is geenzins het geval. Het aanbrengen van "ruis" in de analyses van weermodellen gebeurt op basis van gestaafde statistische bewerkingsmethoden waarmee de grootste onzekerheden gesimuleerd kunnen worden. Het is niet zo dat de waarden van alle drukgebieden bij wijze van spreken met x0,20 worden vermenigvuldigt. Het aanbrengen van ruis in een analyse en het draaien van dergelijke ensembles is heel wat anders dan het simpelweg wat verschuiven van een hoogje of laagje.
