[...]
gevoelsmatig lijkt mij de oude methode realistischer!
De Campbell-Stokes overschat de hoeveelheid zonneschijn bij snelle en frequente overgangen van zon naar schaduw, bijvoorbeeld bij cumuli in een sterk windveld. het brandspoor vult de hiaten op, zodat het op de strook lijkt alsof de zon continue geschenen heeft.
Onderschatting treedt op bij sluierbewolking. Bij minder dan 200 Watt per vierkante meter ontstaat er geen brandspoor, terwijl de zon nog wel schijnt.
Een groot nadeel van de nieuwe methode is dat diffuse straling ook belangrijk meetelt bij globale straling. Met name in de winter is dat een probleem, zeker wanneer er sneeuw ligt.
[bron Weerspiegel 5-2000]
Ik heb begrepen dat de Pyrheliometer een beter apparaat is om de zon te meten, waarom dat niet gebruikt wordt, is mij onduidelijk.
Bij alle wisselingen van de meetmethode blijft de inhomogeniteit een probleem (los van hoe realistisch de waarde is, absoluut realisme bestaat in dit geval niet), namelijk wanneer je de metingen wilt vergelijken met het verleden.
In het geval van De Bilt lijkt dit redelijkerwijs mogelijk (zie post Sebastiaan). In dat geval kunnen we met een gerust hart de vlag uithangen: we hebben echt een record.
Quote selectie