Achteraf praten is gemakkelijk. Ik had voor vannacht voor de NW-lijke helft van Nederland toch wel wat onweer verwacht.
Maar er zat dus een droge luchtlaag tussen pakweg 1 en 2 km hoogte (volgens soundings zelfs nog dikker) en ook nog een redelijke CIN. Dit maakte het aanspreken van de CAPE uit de grenslaag erg lastig en lukt alleen bij de zwaarste en best georganiseerde buien. Die droge lucht kan wel weer een rol hebben gespeeld bij de zware windstoten.
Nu zat er boven 2 km hoogte wel een vochtige, onstabiele luchtlaag waarin convectie werd geïnitiëerd. Dit begon met fraaie Ac castellanus en floccus uitgroeiend tot kleine, soms felle buien. Maar veel meer dan dat kon het niet worden omdat de hoeveelheid brandstof onvoldoende was. Dit komt ook terug in de matige ML-onstabiliteits indices (soaringindex/kinx en showalterindex) in verhouding tot de steile temperatuurgradiënt en CAPE. Daarnaast ontbrak enige serieuze forcering in de vorm van een sterk front en/of bovenlucht trog. Daarom bleef het bij gepruttel en namen de onweersbuien die over Vlaanderen kwamen in activiteit af. De concurrentie met het zwaardere werk boven de Ardennen konden ze al helemaal niet aan.
Het ochtendcomplex uit Frankrijk. Overschrijding van convectietemperatuur was sowieso al lastig. Die varieerde van 28 graden langs de kust tot 33 graden in het zuidoosten. Bij gebrek aan overige forcering moest initatie van al bestaande buien komen en die kwamen vanuit Frankrijk aandrijven. Dat eerste buiencomplex (wat niet in de modellen zat) kreeg de schuld maar zonder Franse buien was er misschien wel helemaal niets gebeurd.
Het ochtendcomplex heeft er naar mijn idee voor gezorgd dat de echte potentie naar de Ardennen en Dld is verdreven. Het centrum van België en oostelijk NLd hadden daardoor mindere papieren gekregen voor nieuwe buien in de namiddag en avond. Verder heeft dat monster dat in de avond over Limburg naar Dld trok alle energie uit de omgeving weggezogen. Het noordwesten heeft daar niet zoveel last van gehad.
(Invalid img)
(Invalid img)
Maar er zat dus een droge luchtlaag tussen pakweg 1 en 2 km hoogte (volgens soundings zelfs nog dikker) en ook nog een redelijke CIN. Dit maakte het aanspreken van de CAPE uit de grenslaag erg lastig en lukt alleen bij de zwaarste en best georganiseerde buien. Die droge lucht kan wel weer een rol hebben gespeeld bij de zware windstoten.
Nu zat er boven 2 km hoogte wel een vochtige, onstabiele luchtlaag waarin convectie werd geïnitiëerd. Dit begon met fraaie Ac castellanus en floccus uitgroeiend tot kleine, soms felle buien. Maar veel meer dan dat kon het niet worden omdat de hoeveelheid brandstof onvoldoende was. Dit komt ook terug in de matige ML-onstabiliteits indices (soaringindex/kinx en showalterindex) in verhouding tot de steile temperatuurgradiënt en CAPE. Daarnaast ontbrak enige serieuze forcering in de vorm van een sterk front en/of bovenlucht trog. Daarom bleef het bij gepruttel en namen de onweersbuien die over Vlaanderen kwamen in activiteit af. De concurrentie met het zwaardere werk boven de Ardennen konden ze al helemaal niet aan.
Het ochtendcomplex uit Frankrijk. Overschrijding van convectietemperatuur was sowieso al lastig. Die varieerde van 28 graden langs de kust tot 33 graden in het zuidoosten. Bij gebrek aan overige forcering moest initatie van al bestaande buien komen en die kwamen vanuit Frankrijk aandrijven. Dat eerste buiencomplex (wat niet in de modellen zat) kreeg de schuld maar zonder Franse buien was er misschien wel helemaal niets gebeurd.
Het ochtendcomplex heeft er naar mijn idee voor gezorgd dat de echte potentie naar de Ardennen en Dld is verdreven. Het centrum van België en oostelijk NLd hadden daardoor mindere papieren gekregen voor nieuwe buien in de namiddag en avond. Verder heeft dat monster dat in de avond over Limburg naar Dld trok alle energie uit de omgeving weggezogen. Het noordwesten heeft daar niet zoveel last van gehad.
(Invalid img)
(Invalid img)
Bericht laatst bijgewerkt: 10-06-2014 18:40
