Nu de vermeende SSW-datum de verwachtingstermijn binnen sluipt, is het mogelijk het een en ander te vergelijken tussen modellen en ensembles. Er zijn twee grote verschillen die mij opvallen.
1. Het grote verschil tussen de GFS-oper en het GFS-ensemble. Het ensemble gaat vrijwel unaniem (al vele runs op rij) voor een zware SSW, met een sterke reductie in zonale wind, die ook nog eens lang aanhoudt. De GFS opers zijn helemaal niet zo enthousiast, en komen slechts met een marginale SSW, in sommige runs zelfs helemaal niet. Ter illustratie geef ik de plots van H. Attard. Let op: deze grafieken zijn voor 65NB, niet de klassieke 60NB. Dit verschil is toch wel frappant, en normaliter zou ik op deze termijn meer waarde hechten aan de oper, gezien de hogere resolutie. Bovendien stelt het GEFS de zonale windsnelheden steeds naar boven bij naarmate het dichterbij komt.
2. Er zijn vrij grote verschillen in wat de EC oper berekent versus die van GFS. EC is veel progressiever. Om te beginnen op 1 hpa voor 29 december, hier is bij EC geen vortex meer over, met een zonale windsnelheid van maarliefst -(!)41 m/s. GFS doet het daarbij vergeleken rustig aan. Er is wel een gebied met hogere druk, maar de vortex is nog prima intact. Aan het einde van de runs herstelt de vortex zich bij GFS op 1 hpa. Vergelijkbare verschillen zijn zichtbaar op 10hPa, waarbij EC zelfs een voorzichtige split laat zien.
Normaal gesproken zou ik EC volgen, gezien de hogere resolutie. Maar, ik vind de verschillen op een relatief korte termijn toch wel behoorlijk groot (wel of geen volledige desintegratie van de vortex in de hoge stratosfeer). Ik zie graag deze meningsverschillen tussen de EC en GFS oper opgelost, voordat we überhaupt gaan speuren naar downwelling of effecten op de troposfeer.