Iets wat ik al jaren roep wordt nu pas overgenomen door regeringen. Ze zullen het vast niet van mij gelezen hebben maar wel goed om te zien dat men eindelijk een wat realistischere kijk op de zaak begint te krijgen. En met realistisch bedoel ik het loslaten van het beeld dat de ingezette klimaatverandering even terug te draaien valt met maatregelen en verdragen. Iedereen die zich verdiept in klimaatverandering heeft waarschijnlijk ook al gelezen over “the point of no return”, een “pivotal moment” in de jaren 70 waarbij de uitstoot al dusdanig hoog was dat het triggermechanisme werd geactiveerd. Dit proces is nog steeds aan de gang en lijkt zichzelf te versterken door extra uitstoot en natuurlijke toevoegingen van CO zoals het op grote schaal vrijkomen van methaan door het smelten van de permafrost laag. Wat betreft de aanpak van klimaatverandering. Ik heb altijd geloofd en aangedrongen op adaptatie in plaats van mitigatie. Veel te laat dat landen zich er nu pas op een dergelijk georganiseerde schaal mee bezig gaan houden. Maar nogmaals, beter laat dan nooit.
Natuurlijk moeten we ook als de donder maatregelen nemen om de gevolgen van klimaatverandering op te vangen. Maar die verandering die al decennia bekend is als fenomeen (natuurwetten) had veel eerder bestreden moeten worden. Maar helaas, er waren andere "belangen" die dat tegen hielden. Zie verder de post van Jorge op OT
Voor stoppen van de klimaatverandering lijkt het grotendeels te laat. Dat betekent toch niet dat we er niets meer aan moeten doen? Hoe meer CO2 hoe meer opwarming.
Ik weet niets van een point of no return in de jaren 70 waarbij door hoge uitstoot iets getriggerd werd. Lijkt mij een bizarre voorstelling van zaken. Of heb jij nieuwe bronnen? Het gaat om een energiebalans die steeds verder verstoord wordt door toevoeging van broeikasgassen in de atmosfeer. Geen triggering van een proces dat vervolgens zelfstandig verder gaat.
Wat bedoel je met "CO zoals het op grote schaal vrijkomen van methaan"? Of bedoel je met CO : koolstof. Het gaat natuurlijk niet om koolstof, maar om de broeikasgassen CO2 , CH4, en H2O. CO is overigens koolmonoxide, dat in de kwestie geen rol speelt. Daarbij is methaan (CH4) , zoals bekend grotendeels een positieve terugkoppeling. Voor water (H2O) geldt dat het watergehalte van de atmosfeer optreedt als positieve terugkoppeling. En ja, koolstof is een belangrijk element dat in verbindingen voorkomt die als broeikasgassen voorkomen. Hier geldt hetzelfde als bij de stikstofdiscussie: stikstof is ongevaarlijk en is hoofdbestanddeel van de atmosfeer. Gemakshalve wordt over stikstof gesproken als stikstofverbindingen bedoeld worden.
Kortom, een nogal warrig verhaal wat je hier vertelt over achtergronden. Ik zou daar als beleidsmaker geen beleid op baseren.
Moest inderdaad CO2 zijn, foutje bedankt. Wat betreft de point of no return, volgens mij had Jan uit Workum daar niet zo gek lang geleden nog een draad over aangemaakt. Maar je kan er ook naar googelen. Verder ben ik wel gewend van je dat je verzandt in details en een verhaal dan al snel ‘warrig’ noemt of afkeurt. Maar in grote lijnen is het verhaal doodsimpel en duidelijk. En dat weet je zelf ook wel natuurlijk.