Behalve een gril van het weer, waren de ‘hittegolven’ boven beide polen een nieuwe aanwijzing voor wat voortschrijdende klimaatverandering teweeg kan brengen. Omdat de polen sneller opwarmen dan de gebieden bij de evenaar, nemen de temperatuurverschillen, die de straalstromen veroorzaken af. Hierdoor kunnen er vaker (grote) bochten intrekken en kunnen uitzonderlijke gebeurtenissen als deze in de toekomst vaker optreden.
Een interessant artikel van Reinier van den Berg.
Met de laatste alinea ben ik het niet direct eens: in het zuidpoolgebied lijkt vooralsnog geen sprake te zijn van een sterke opwarming. De zuidelijke oceaan koelt misschien zelfs wat af. Dat lijkt dus niet direct de oorzaak van de op Antarctica gerichte luchtstroming.
Een andere vraag: hoeveel neerslag heeft dit opgeleverd? De vochtige lucht kan aardig wat sneeuwval hebben geproduceerd, waarschijnlijk is dit terug te zien in de massabalans van de ijskap. Helaas wordt er voor Antarctica, anders dan voor Groenland, geen Surface Mass Balance berekend.