Ik begrijp wat je wil zeggen maar zeg je dan tegelijkertijd ook niet dat de resolutie van je model geen enkele rol speelt. Ik heb altijd begrepen dat een model met een kleinere resolutie (40 ipv 80km) betere resultaten geeft. Want waarom zoekt men in de grote weercentra anders steeds maar om de resolutie van hun modellen te verbeteren (maw verkleinen)?
Al enkele jaren geleden is inderdaad het punt bereikt dat resolutie een ondergeschikte rol is gaan spelen in de verbetering van de resultaten van mondiale weermodellen. Het is inmiddels gebleken dat de verdere verbetering van de analyse (door o.a. gebruik te maken van hoge-resolutie satellietbeelden en aanverwante producten, betere sonderingen, fijnmazigere meetnetten e.d.) en verfijning van de gebruikte rekenmethodes een veel grotere impact heeft op de resultaten dan het simpelweg opkrikken van de resolutie. De enige reden waarom dit nog gebeurt is om meer detail te krijgen in de verwachting, niet om de verwachting over het geheel kwalitatief te verbeteren. Er is met name behoefte aan meer detail in de wind- en neerslagverwachtingen. Er is overigens een ander probleem dat het verhogen van de resolutie met zich meebrengt: ruis. Een hoge resolutie betekent dat er véél meer potentie is voor fouten in de analyse en daardoor ook grotere foutengroei. Mesoschale modellen zoals HiRLAM kennen daardoor vaak een behoorlijke inconsistentie tussen de diverse modelruns, met name daar waar het gaat om fenomenen die sterk gevoelig zijn voor kleinschalige invloeden (orografie, dynamische interactie, enz.). Tot slot, naar mate de resolutie van mondiale weermodellen die van de mesoschale omvang gaat benaderen zal langzaam duidelijk worden dat er afgestapt zal moeten worden van het principe van hydrostatisch balans. Uit experimenten met o.a. MM5 (een niet-hydrostatisch model) blijkt dat deze balans debet is aan de foutengroei in o.a. de neerslagverwachtingen. Met name op die kleine schaal is er nauwelijks nog sprake van zo'n balans.
Gr. Ben
Quote selectie