Je schrijft:
,,Dat ik met dubbele gevoelens kan zitten als een natuurfenomeen leed veroorzaakt is mijn persoonlijke zaak."
Dat is een duidelijke relativering van je eerste uitspraak en dus heel iets anders dan in je eerste posting.
Daarin verwijt je mij bovendien een ,,zieke moraal". Dat is op z'n minst merkwaardig.
Wat ik mijn eerste reactie op de posting van Sjoerd heb geschreven, is louter een constatering van het feit, dat er door 30-plussers in 2003 in Europa enkele tienduizenden mensen zijn gestorven. Dat hitte dus een uiterst bedenkelijke keerzijde heeft. En dat 30-plussers makkelijk te wensen zijn, als je - zoals Sjoerd - de hele dag in een airco-ruimte vertoeft en niet hoeft mee te maken wat Ruben in één van z'n antwoorden zo treffend heeft verwoord.
Genieten van een extreem weersverschijnsel en dat loskoppelen van het leed dat het veroorzaakt, ligt bij mij gevoelig. Ik ben een onweersfreak in hart en nieren, maar was er tegelijk getuige van, dat een flink deel van de bloemenkwekerij van mijn schoonouders verloren ging na blikseminslag. Ik zal mijn leven lang dus gemengde gevoelens houden bij een ook voor mij ultiem weersverschijnsel.
En dat ,,bannen" waar Sjoerd het over heeft....ach, ja...waarom niet Sjoerd....
,,Dat ik met dubbele gevoelens kan zitten als een natuurfenomeen leed veroorzaakt is mijn persoonlijke zaak."
Dat is een duidelijke relativering van je eerste uitspraak en dus heel iets anders dan in je eerste posting.
Daarin verwijt je mij bovendien een ,,zieke moraal". Dat is op z'n minst merkwaardig.
Wat ik mijn eerste reactie op de posting van Sjoerd heb geschreven, is louter een constatering van het feit, dat er door 30-plussers in 2003 in Europa enkele tienduizenden mensen zijn gestorven. Dat hitte dus een uiterst bedenkelijke keerzijde heeft. En dat 30-plussers makkelijk te wensen zijn, als je - zoals Sjoerd - de hele dag in een airco-ruimte vertoeft en niet hoeft mee te maken wat Ruben in één van z'n antwoorden zo treffend heeft verwoord.
Genieten van een extreem weersverschijnsel en dat loskoppelen van het leed dat het veroorzaakt, ligt bij mij gevoelig. Ik ben een onweersfreak in hart en nieren, maar was er tegelijk getuige van, dat een flink deel van de bloemenkwekerij van mijn schoonouders verloren ging na blikseminslag. Ik zal mijn leven lang dus gemengde gevoelens houden bij een ook voor mij ultiem weersverschijnsel.
En dat ,,bannen" waar Sjoerd het over heeft....ach, ja...waarom niet Sjoerd....
Jo kinne in wâldpyk wol út 'e Wâlden helje, mar jo helje de Wâlden net út in wâldpyk
