Dat laatste geloof ik niet - geen van beide deelstellingen zelfs...
Mijn tip: concentreer je op de uitzonderingen. Die zijn er absoluut. En vergeet de rest zoveel mogelijk. Dat werkt tenminste voor mij - waarbij ik wel moet zeggen dat ik een zekere assertiviteit gewonnen heb jegens de rest en de sh*t (pas een jaar of zeven geleden overigens en toen was ik ca. 33...).
Wat ik overigens bedoelde met die machine-opmerking was dat ik bij het discussiëren puur en alleen inga op de redeneringen; ik laat mijn persoon en de ander daar zo goed ik kan buiten. De enkele keer dat ik dat niet doe ga ik gigantisch over de schreef, da's dan op de man - zoals jij ongelukkigerwijze in juli een keer gemerkt hebt
Haha, geloof kan ik je niet geven (zegt mijn 93 jarige oma altijd) dus daar zullen we het maar op houden dan. Verder ben ik het juli-voorval al vergeten, het is gebeurd, het is uitgesproken en dan is het wat mij betreft basta. Iedereen moet maar leven zoals het haar of hem goed dunkt, ik ben er een jaar of 7 achter gekomen dat ik niet pas in de wereld zoals hij is. Die aanvaring is hard, wat zeg ik, heel hard aangekomen en de gevolgen laten zich nog vrijwel dagelijks zien. Sindsdien hou ik me verre van 'de wereld' en beperk ik mij tot werken en communicatie van achter mijn 'veilige' pc. Zo blijven emoties en direct contact achterwege, kan ik over het algemeen rustig nadenken over wat ik wil zeggen en hoe dat het beste zou moeten. Lukt nog lang niet altijd zoals het zou moeten en dan gaat het mis. Zucht, waarom schrijf ik dit ook allemaal
Weerpoll | Weerwoord voetbalpool | 8 jaar GFS data | Mijn verhaal | ik ben anders, maar ook ik mag er zijn