Beste Cees,
Voor mijn gevoel zijn er toch wat essentiële verschillen met 1953. Met name wat betreft de dreiging van extreem hoge waterstanden. Ik kan mij heel goed voorstellen dat de meteorologen van dienst die daar toen voor wilden waarschuwen zich de haren uit hun hoofd trokken toen ze daar de kans niet voor kregen.
Daardoor bleven maatregelen toen achterwege, met alle ellende van dien.
Nu was er van een dreiging van extreem hoge waterstanden geen sprake.
Mijn knuppel in het hoenderhok was ingegeven door het volgende.
In de periode dat de criteria voor het weeralarm door het KNMI ontwikkeld werden, vond er in De Bilt regelmatig overleg plaats met ,,weerproviders" uit het land. Ik was daar eentje van, samen met Harrie Otten, John Bernard, Jan Visser, Ed Aldus, etc.
Ik heb de vaststelling van de criteria dus van zeer nabij meegemaakt en daar over mee mogen denken. Net als de anderen. Men wilde bij het KNMI immers een zo groot mogelijk draagvlak onder de providers.
Ik kon mij vinden in een weeralarm. Echter.....ook toen maakte zich desondanks een soort dualisme van mij meester.
Immers...voor sneeuw, ijzel, storm, mist, etc. waren waarschuwingscriteria opgesteld voor wat betreft hoeveelheid, snelheid, etc.
Maar wat veranderden die criteria aan de gevaren waaraan we in Nederland blootstaan als het stormt, hard sneeuwt, je amper 100 meter ver kunt zien door de mist, het spekglad is door ijzel???
Ze veranderen helemaal niets aan die gevaren. Iedereen in Nederland kent toch de risico's die met bovenvermelde weersverschijnselen samen hangen. Als Erwin Krol dus aankondigt, dat we de volgende dag (of over twee dagen)een flink pak sneeuw krijgen, dan weet elke weldenkende Nederlander, dat het verstandig is om een stuk voorzichtiger te gaan rijden of om alternatief vervoer te zoeken. Hetzelfde geldt voor mist, ijzel, storm, etc. Dat maken we toch bepaald niet voor het eerst mee.
Maar gezien het merendeel van de reacties op mijn wat provocerende posting heeft het merendeel van de Nederlanders een weeralarm nodig om gewezen te worden op de gevaren van storm, ijzel, sneeuw, mist, etc. Terwijl ze daar nota bene van kindsbeen af mee op zijn gegroeid. Weerberichten waarin voornoemde weerfenomenen aangekondigd worden, zijn blijkbaar niet meer voldoende.
Rest mij nog om te concluderen, dat er in ieder geval in Friesland nog zat mensen zijn, die ook zonder een nadrukkelijk weeralarm weten, dat het bij sneeuwval glad kan zijn en dat je dus op je tellen moet passen, etc. Blijkbaar lijdt de randstedelijke bevolking heel wat sneller aan een weerinfarct. Hetgeen overigens niet verwonderlijk is met zovelen op een kluitje.
Voor mijn gevoel zijn er toch wat essentiële verschillen met 1953. Met name wat betreft de dreiging van extreem hoge waterstanden. Ik kan mij heel goed voorstellen dat de meteorologen van dienst die daar toen voor wilden waarschuwen zich de haren uit hun hoofd trokken toen ze daar de kans niet voor kregen.
Daardoor bleven maatregelen toen achterwege, met alle ellende van dien.
Nu was er van een dreiging van extreem hoge waterstanden geen sprake.
Mijn knuppel in het hoenderhok was ingegeven door het volgende.
In de periode dat de criteria voor het weeralarm door het KNMI ontwikkeld werden, vond er in De Bilt regelmatig overleg plaats met ,,weerproviders" uit het land. Ik was daar eentje van, samen met Harrie Otten, John Bernard, Jan Visser, Ed Aldus, etc.
Ik heb de vaststelling van de criteria dus van zeer nabij meegemaakt en daar over mee mogen denken. Net als de anderen. Men wilde bij het KNMI immers een zo groot mogelijk draagvlak onder de providers.
Ik kon mij vinden in een weeralarm. Echter.....ook toen maakte zich desondanks een soort dualisme van mij meester.
Immers...voor sneeuw, ijzel, storm, mist, etc. waren waarschuwingscriteria opgesteld voor wat betreft hoeveelheid, snelheid, etc.
Maar wat veranderden die criteria aan de gevaren waaraan we in Nederland blootstaan als het stormt, hard sneeuwt, je amper 100 meter ver kunt zien door de mist, het spekglad is door ijzel???
Ze veranderen helemaal niets aan die gevaren. Iedereen in Nederland kent toch de risico's die met bovenvermelde weersverschijnselen samen hangen. Als Erwin Krol dus aankondigt, dat we de volgende dag (of over twee dagen)een flink pak sneeuw krijgen, dan weet elke weldenkende Nederlander, dat het verstandig is om een stuk voorzichtiger te gaan rijden of om alternatief vervoer te zoeken. Hetzelfde geldt voor mist, ijzel, storm, etc. Dat maken we toch bepaald niet voor het eerst mee.
Maar gezien het merendeel van de reacties op mijn wat provocerende posting heeft het merendeel van de Nederlanders een weeralarm nodig om gewezen te worden op de gevaren van storm, ijzel, sneeuw, mist, etc. Terwijl ze daar nota bene van kindsbeen af mee op zijn gegroeid. Weerberichten waarin voornoemde weerfenomenen aangekondigd worden, zijn blijkbaar niet meer voldoende.
Rest mij nog om te concluderen, dat er in ieder geval in Friesland nog zat mensen zijn, die ook zonder een nadrukkelijk weeralarm weten, dat het bij sneeuwval glad kan zijn en dat je dus op je tellen moet passen, etc. Blijkbaar lijdt de randstedelijke bevolking heel wat sneller aan een weerinfarct. Hetgeen overigens niet verwonderlijk is met zovelen op een kluitje.
Jo kinne in wâldpyk wol út 'e Wâlden helje, mar jo helje de Wâlden net út in wâldpyk
