vd discussie is dat je het eens was met Paul dat er teveel naar lichtpuntjes wordt gezocht. Mijn vraag was, omdat aan te wijzen hier vandaag op het forum. Omdat in mijn optiek -en volgens mij is dat niet te ontkennen- dat er juist met nuance wordt gesproken en dat zowel het positieve als negatieve worden belicht. Op basis van deze misinterpratie (nl overdreven veel positiviteit) van de berichten van je collega posters, kom je vervolgens met opmerking dat jezelf wel weet op basis van kennis en ervaring. Als het waar zou zijn, dat er in grote mate en in overdreven vorm positief gepost zou zijn, dan kan ik je volgen. Meer dan dat dan zou ik vanuit mijn realiteitszin daar ook iets van zeggen. Ik sta aan je kant. Maar daar is dus geen sprake van of je moet dat anders zien (teveel lichtpuntjes-> ik zie ze niet, vandaar mijn vraag wijs ze dan aan).
Ik denk dat het een soort van reflex is van een aantal posters, die hier al een tijdje posten en al heel wat ellende hebben meegemaakt met euforische pieken. In mijn optiek is de sfeer op weerwoord ondertussen wel verandert, en is het tov vroeger veel meer nuance te vinden. Tijden veranderen, weerwoorders ook.
Ik denk dat het een soort van reflex is van een aantal posters, die hier al een tijdje posten en al heel wat ellende hebben meegemaakt met euforische pieken. In mijn optiek is de sfeer op weerwoord ondertussen wel verandert, en is het tov vroeger veel meer nuance te vinden. Tijden veranderen, weerwoorders ook.
„Et nul ne se connait tant qu'il n'a pas souffert, „C'est une dure loi, mais une loi suprème, „Vieille comme le monde et la fatalité, „Qu'l nous faut du malheur regevoir le baptéme, ~Et qu'a ce triste prix tout doit étre acheté. „Les moissons pour murir out besoin de rosée, „Pour vivre et pour sentir l'homme a besoin de pleura, „La joie a pour symbole une plante brisée, „Humide encore de pluie et couverte de fleurs."
