[...]
Vond het alleen een niet passende paradox. Meer niet.
Het is eenvoudig uit te leggen.
Door sterkere isolatie bij meer broeikasgassen wordt de binnenste atmosfeer warmer en de buitenste atmosfeer (stratosfeer) kouder. Dit volgt eenvoudig uit beschouwingen van de energie-stroom door de atmosfeer. De isolerende werking van meer CO2 maakt dat er minder energie de buitenste atmosfeer bereikt. Deze straalt wel uit naar de ruimte en wordt dus kouder.
Hetzelfde gebeurt bij een huis dat geïsoleerd wordt. Er wordt warmte binnen gehouden door een isolatielaag. Er kan minder warmte de buitenste laag, bijvoorbeeld de dakpannen, bereiken. De buitenste laag verliest wel direct warmte aan de buitenlucht. De buitenste laag wordt dus kouder om het nieuwe evenwicht te bereiken.
Vroeger vaker dan nu kan je bij sneeuw (moet dan niet hard vriezen) aan de daken zien welk huis geïsoleerd is, namelijk waar de sneeuw blijft liggen. Op niet geïsoleerde daken smelt de sneeuw gemakkelijker weg; logisch want een niet geïsoleerd huis geeft meer warmte door naar buiten.
Vandaar deze passende paradox: het proces is vergelijkbaar, al zijn oorzaken en omstandigheden verschillend.
Groet,
Cees