Point of no return voor de mens os allang voorbij. Ik was afgelopen week in Bulgarije, even weekje niets doen in Sunny Beach. Daar kwam alles samen: investeringen in de jaren 60-80 om veel geld te verdienen aan toeristen. Veel hotels staan leeg en zijn afgedankt. Maar er zijn ook nog florerende hotels: die van russisiche maffia en die van grote ketens. Maar alles is gebouwd van geleend geld. Vergane glorie gevoel als je daar rondloopt. Maar het ergste zijn de toeristen zelf: te dik, laag opgeleid, wanhopig consumerend en altijd klagend dat het zo duur is. Duur ? Belachelijk goedkoop zullen ze bedoelen maar alle normen en waraden zijn weg en men verwacht zonder enige prestatie zich alles te kunnen (en mogen) veroorloven. Datzelfde zie je vaak bij jeugd in Nederland: niets doen maar wel de duurste kleiding en gadgets willen hebben en zelfs denken daar recht op te hebben. Nee, de mens is afgedaald tot een bedenkelijk niveau en ik doe er nog aan mee ook
Pas al je voetbalfan wordt Paul
On topic. Wat bedoel je met 'ik doe er zelf ook aan mee'. Je bent zelf toch niet dik, hoog opgeleid (? dacht ik zo te halen uit hoe je schrijft) en consumeer je dan zoveel?
„Et nul ne se connait tant qu'il n'a pas souffert, „C'est une dure loi, mais une loi suprème, „Vieille comme le monde et la fatalité, „Qu'l nous faut du malheur regevoir le baptéme, ~Et qu'a ce triste prix tout doit étre acheté. „Les moissons pour murir out besoin de rosée, „Pour vivre et pour sentir l'homme a besoin de pleura, „La joie a pour symbole une plante brisée, „Humide encore de pluie et couverte de fleurs."
