Re : Dit verhaal gaan we nog zo vaak horen, dat het went
Bericht van: Ben (Lelystad) , 26-05-2012 12:46Toch is het zinvol af en toe ook wat kritische geluiden te lezen.
Zeker zinvol, maar dan wel graag 'kritisch geluid' dat in zijn geheel ergens op gestaafd is. Dat geldt niet voor alles wat geschreven wordt de pagina waar je naar verwijst. Er worden dingen als vanzelfsprekend gebracht, die helemaal niet zo vanzelfsprekend zijn. Vooral de rol van CO2 in de overgang van een ijstijd naar interglaciaal wordt behoorlijk afgezwakt, terwijl daarover juist de laatste vier jaar veel meer bekend is geworden. Daarover kan je hier meer lezen.
Verder worden natuurlijk nog een aantal bekende 'stokpaardjes' opgevoerd, zoals dat er nauwelijks of geen stijging van de wereldwijde temperatuur tussen 1998 en 2008 zou zijn. Even los van de arbitrair gekozen periode, wat meestal wordt gedaan, past een neutrale 'trend' over 10 jaar prima in het algehele beeld van een dertigjarige opwarmingstrend. Dat komt doordat er ook nog natuurlijke variabiliteit optreedt, rond de menselijk aangedreven trend. De variabiliteit bestaat onder andere uit oscillaties zoals El Niño en variaties in activiteit van de zon. Een periode van 8 tot 10 jaar met een 'neutrale trend' is ook niet bijzonder, zo zijn er in de afgelopen veertig jaar meerdere perioden van 8 tot zelfs 15 jaar te vinden, waarover de lineaire trend soms zelfs negatief (dus 'afkoelend') was.
CO2 en plantengroei
Interessant is wel dat er geschreven wordt over de vermeende positieve effecten van hogere CO2-concentratie op plantengroei. Meer koolstofdioxide is goed voor planten, is de simpele gedachte. De realiteit is echter anders en genuanceerder. Planten hebben meer dan alleen koolstofdioxide nodig en het proces dat erbij een rol speelt werkt twee kanten op. Fotosynthese werkt door de combinatie van koolstofdioxide en water (CO2 + H2O), wat samen met energie van zonlicht en enzymen leidt tot honderden reacties, uiteindelijk resulterend in koolhydraten en zuurstof. Dit proces werkt echter twee kanten op, planten stoten dus ook koolstofdioxide uit, en dit hangt af van de temperatuur. Bij hogere temperaturen neemt het aantal tegengestelde reacties toe.
De temperatuur hoeft niet veel op te lopen voordat de balans omslaat. Momenteel vinden we die temperaturen nog hoofdzakelijk in de (sub)tropen, maar de grens ligt ergens bij 30 graden. Planten kunnen zich evolutionair wel weer aanpassen door over te stappen op C4-fotosynthese, maar dat kost veel tijd. Het gaat dus om de uitbreiding van het gebied met frequente maximumtemperaturen boven de 30°C in het groeiseizoen. Volgens de laatste prognoses van het IPCC schuift die zone op het noordelijk halfrond, tot 2100, zo'n 5-10° naar het noorden op. Daarmee krijgen dus zeer omvangrijke landbouwgebieden in Europa en Noord-Amerika met deze kwestie te maken.
Daar komt nog bij dat perioden van langdurige droogte, maar ook intensieve regenval, waarschijnlijk vaker gaan voorkomen. Op de gematigde breedten treden zware buien vaker op en pakken zwaarder uit: ze leveren meer neerslag op. Voor de agrarische sector zijn die grotere verschillen mogelijk funest: er kan heel moeilijk op geanticipeerd worden. De voedselproductie komt door die andere aspecten van klimaatverandering verder onder druk te staan, zelfs al zou de stijging van CO2 voor iets sneller groeiende planten zorgen.
Gr. Ben
