De aarde wordt niet vernietigd. Die overleeft het best. In welke vorm dan ook. De mens wordt ten slotte wél vernietigd, door eigen toedoen.
Het is wel eens goed stil te staan bij het unieke karakter van de tijdgeest waarin we leven. Want voor onze moderne beschaving is het vijf voor twaalf. Niemand wil het horen, want de kop in het zand steken doen we als mensen dolgraag. Maar het leven zoals we dat gewend zijn nadert zijn uiterste houdbaarheidsdatum. Even los gezien van de economische problemen - die niet meer verdwijnen en alleen maar kunnen verergeren - zijn er tal van factoren die in de hand werken dat we aan de vooravond staan van een totale ineenstorting. Niet binnen tien jaar, ook niet binnen vijftig, maar wellicht wel binnen de komende eeuw.
Hier een paar problemen op een rijtje:
- De motor van onze economie, de natuurlijke hulpstoffen zoals gas, kolen en olie, raken langzaamaan op.
- Het aantal mensen op aarde neemt in verhouding tot de beschikbare hoeveelheid voedsel te veel toe. Steeds meer monden krijgen steeds minder te eten. Hongersnood dreigt. Die algemene hongersnood komt, en is onafwendbaar.
Bedenk wat wereldwijde voedselschaarste en het uitputten van de natuurlijke hulpbronnen met onze 'beschaving' gaan doen. Natuurlijk gaan er eerst oorlogen gevoerd worden, sterven er miljarden mensen en wordt alles een totale chaos... ...voordat de klimaatverandering ons leven nog wat miserabeler maakt.
Uiteindelijk moet de vraag niet zijn waarom we onze aarde vernietingen, maar waarom we onszelf vernietigen. Ik sta wel sympathiek tegenover milieubewuste maatregelen, maar uiteindelijk is het uitstel van executie. Je hoeft echt geen Einstein te heten om te beseffen dat de mensheid er over honderd jaar radicaal anders (slechter) voor staat dan nu.
Het is wel eens goed stil te staan bij het unieke karakter van de tijdgeest waarin we leven. Want voor onze moderne beschaving is het vijf voor twaalf. Niemand wil het horen, want de kop in het zand steken doen we als mensen dolgraag. Maar het leven zoals we dat gewend zijn nadert zijn uiterste houdbaarheidsdatum. Even los gezien van de economische problemen - die niet meer verdwijnen en alleen maar kunnen verergeren - zijn er tal van factoren die in de hand werken dat we aan de vooravond staan van een totale ineenstorting. Niet binnen tien jaar, ook niet binnen vijftig, maar wellicht wel binnen de komende eeuw.
Hier een paar problemen op een rijtje:
- De motor van onze economie, de natuurlijke hulpstoffen zoals gas, kolen en olie, raken langzaamaan op.
- Het aantal mensen op aarde neemt in verhouding tot de beschikbare hoeveelheid voedsel te veel toe. Steeds meer monden krijgen steeds minder te eten. Hongersnood dreigt. Die algemene hongersnood komt, en is onafwendbaar.
Bedenk wat wereldwijde voedselschaarste en het uitputten van de natuurlijke hulpbronnen met onze 'beschaving' gaan doen. Natuurlijk gaan er eerst oorlogen gevoerd worden, sterven er miljarden mensen en wordt alles een totale chaos... ...voordat de klimaatverandering ons leven nog wat miserabeler maakt.
Uiteindelijk moet de vraag niet zijn waarom we onze aarde vernietingen, maar waarom we onszelf vernietigen. Ik sta wel sympathiek tegenover milieubewuste maatregelen, maar uiteindelijk is het uitstel van executie. Je hoeft echt geen Einstein te heten om te beseffen dat de mensheid er over honderd jaar radicaal anders (slechter) voor staat dan nu.
Bericht laatst bijgewerkt: 10-10-2013 22:06
Rode pillen, blauwe pillen, zenuwachtig, vingers trillen, site verversen, pluimen staren, ondanks alles rust bewaren...
