....waarom, waarom, vernietigen wij onze aarde
Hallo Johan,
Is jouw vraag rethorisch bedoeld en manier om je gevoelens hierover te kunnen delen. Of is het meer als vraag waarom de mens zich gedraagt zoals hij zich gedraagt? (met alle gevolgen van dien)
Wat dat laatste betreft, heel kort samengevat: de mens het resultaat van een evolutie, die ons in kleine aantallen succesvol maakte. We zijn echter doorgeschoten, té succesvol geworden en daarmee een soort plaag van het wereldwijde ecosysteem. Evolutionair/genetisch zijn we helaas niet toegerust om onszelf voldoende in toom te houden.
Je zou 'de natuur', of 'de evolutie' daarmee als boosdoener kunnen aanwijzen, niet de mens zelf. Een beetje vreemd, maar misschien werkt dat relativerend voor je (bij mij in ieder geval wel, hoewel ik niet spreek van boosdoener maar van oorzaak).
Zoals Jan al aangeeft, kun je zelf veel doen. Ik snap het volkomen als je vervolgens denkt "ik kan nog zo mijn best doen, maar er zijn zoveel anderen die er alsnog een grote bende van maken, dus hebben mijn inspanningen weinig zin".
Als reactie daarop twee dingen:
1. Van sommige eigen inspanningen of gedragsveranderingen kun je wel degelijk merkbaar en vlot resultaat zien, met name die heel lokaal van aard zijn (in eigen tuin en omgeving, ecologische projecten met buurtbewoners, etc.)
2. Als het gaan om praktisch onmerkbare effecten (zoals het CO2 gehalte in de atmosfeer, of het resultaat afvalscheiding), waarbij je jouw inspanningen niet rechtstreeks 'beloond' ziet met positieve milieu-effecten, zijn er andere manieren van motivatie. Een daarvan is sociale beloning, zoals het geven en ontvangen van complimenten, of het groepsgevoel onder mensen met dezelfde doelen die samenwerken. Ook kun je jezelf motiveren door te beseffen dat je echt goed bezig bent met ecologisch gezond gedrag, zonder je daarbij uit het veld te laten slaan door negatief nieuws uit de wereld.
Een klein voorbeeld van vandaag: ik zag vanochtend verspreide rommel in onze straat liggen (een lading gebruikte fastfood-verpakkingen) en besloot deze op te ruimen toen het er eind van de middag nog lag. Het is maar iets heel kleins, toch voelt het goed, want het is een (ecologisch en maatschappelijk) zinvolle handeling. Als ik het had laten liggen, zou ik het bovendien de volgende dag opnieuw zien en me er aan storen. Nu echter voel ik er tevredenheid over.
Hopelijk weet mijn reactie je iets minder treurig te maken.
-
