Soms stop ik mijn kop in het zand en wil ik het niet nogeens weten, maar net zo vaak lees ik de verhalen zoals in de bijgevoegde link.
Ik wil het dan wel uitschreeuwen....waarom, waarom, vernietigen wij onze aarde. Waarom draag ik - en het overgrote deel van de huidige wereldbevolking - een deels verwoeste en slecht leefbare aarde aan mijn kleinkinderen en de generaties daarna over.
Kortom, wij zijn compleet van de pot gerukt. Pure hebzucht van een paar generaties verwoest wat in miljarden jaren is opgebouwd. Triest, triest, triest.
Ik ben met je eens, dat de klimaatkwestie waarschijnlijk van zeer grote invloed gaat worden op de leefomgeving van veel aardbewoners. Voor de meesten negatief, voor een deel positief. Naar mijn inschatting zijn we niet bezig de aarde te vernietigen. Wel wordt er vermoedelijk in de komende 100 jaar veel afgebroken.
Waarom kunnen we daar effectief zo weinig tegen doen? Ligt de bal bij de politiek, het bedrijfsleven of de consument, jij en ik dus?
Wat ik de politiek kwalijk neem is, dat al heel lang de klimaatkwestie voor zich uit wordt geschoven. Geen beleid op lange termijn, weinig stimulering van energie-innovatie.
Hoe komt dat? Gebrek aan visie? Struisvogelmentaliteit? Ik ben bang dat ons politieke systeem niet goed in staat is dit soort lange termijn vragen aan te pakken. Altijd maar weer de blik op de vier jaar, weinig aandacht voor wat we met ons beleid uitrichten op termijn van 30 of 50 jaar. Voor het eerst in de geschiedenis zijn in staat om de gevolgen van ons handelen op lange termijn redelijk in te schatten. De aarde raakt bovendien wel een beetje vol, ook dat is betrekkelijk nieuw.
Toch komt de boodschap niet genoeg aan bij de politiek, bij sommige partijen al helemaal niet. Welke coalitie je ook bedenkt, een krachtig klimaatbeleid lijkt er niet in te zitten.
Wat doen wij? Komen we weg met een zonnepanelen, een paar spaarlampen en minder in de auto zitten? Ik ben groot voorstander van deze kleine maatregelen op microniveau; ik heb zelf zonnepanelen en ga natuurlijk mee met de ontwikkeling om spaarlampen of ledlampen te plaatsen. Ik moet toegeven dat ik nog wel eens iets vaker in de auto zit dan strikt noodzakelijk.
Dan lees ik weer een artikel dat iedereen zijn huis zelfvoorzienend kan maken op energiegebied. Hoe ik dat met mijn huis zou moeten doen en hoe dat gefinancierd kan worden is een vraag zonder antwoord voor mij.
Toch blijven dit lapmiddelen zolang wij onze energie uit fossiele brandstoffen blijven halen
De energieverspilling in huizen is qua beleid wel iets dat aangepakt moet worden, en wel razendsnel om niet nog meer technologische achterstand op te lopen. Duurzaamheid=winst. Het is allang geen geitewollesokken-ideaal meer.
Er moet een veel ingrijpender energieplan komen: CO2-vrije huisverwarming, stimulering van zonne- en wind-energie; onderzoek naar andere duurzame energiebronnen etc.
Waarom is er eigenlijk haast bij?
Daar zijn volgens mij twee simultane antwoorden op:
1. de opwarming gaat vrij zeker nog enige tijd door als we nu ingrijpen en gaat uit de hand lopen als we niets doen. Met alle kwalijke gevolgen vandien.
2. Nu zijn de kosten te overzien; hoe langer we wachten hoe hoger de kosten gaan worden om echt in te grijpen en de gevolgen op te vangen.
Bovendien: welk risico wil je lopen:
a. dat je veel geld uitgeeft en dat het qua opwarming uiteinelijk meevalt
b. dat je niets doet en dat blijkt dat de gevolgen zeer ernstig en belastend voor de mensheid en de ecosystemen blijken te zijn.
Ik denk dat we het (grote) risico van b. niet willen lopen. Dan maar liever risico a. En dan maar stemmen op een partij die het vraagstuk serieus neemt.
Groet,
Cees
Bericht laatst bijgewerkt: 11-10-2013 16:31
