[...]
Elke opwarming aan de grond (ongeacht oorzaak) zou in theorie, via convectieve terugkoppeling, in de tropen moeten leiden tot meer opwarming hoger in de atmosfeer. Daarbij aangenomen dat er geen andere afkoelende en opwarmende factoren zijn. Dat zit zo: als de grond sterk opwarmt, ontstaat er op een bepaald punt vanzelf convectie om de warmte van het aardoppervlak af te voeren. De atmosfeer is dan onstabiel. Er staan stapelwolken of buien. Omdat convectie in de tropen het belangrijkste mechanisme is waarmee warmte van het aardoppervlak wordt afgevoerd, wordt de verticale opbouw van de atmosfeer in de tropen grotendeels door convectie bepaald. De temperatuurafname met hoogte verloopt bij convectie (buien) grofweg volgens de natadiabatische lapse rate. Deze lapse rate is afhankelijk van temperatuur en druk en verloopt niet-lineair.
Stel dat de oppervlaktetemperatuur eerst 20°C was en convectie brengt een luchtdeeltje naar 500 hPa. Dat luchtdeeltje is bij een natadiabatisch proces dan afgekoeld naar -12°C. Stel nu dat de oppervlaktetemperatuur met vijf graden stijgt naar 25°C. Bij convectie koelt dit luchtdeeltje tijdens convectie af naar -2°C op 500 hPa. Dat scheelt dus tien graden, het dubbele van de oppervlaktetemperatuurstijging!
De 'tropische hotspot' is een verschijnsel dat bij elke stijging van oppervlaktetemperatuur zichtbaar zou moeten worden. Het heeft dus geen enkel verband met een versterkt broeikaseffect/CO2. Het feit dat de tropische hotspot in waarnemingen niet of nauwelijks te zien is, kan duiden op meerdere dingen, of een combinatie:
1. de beschrijving van convectie in de tropen is onvolledig in de modellen. Een serieuze kwestie, indien waar, want modellen zijn nu wel in staat om bijvoorbeeld de cumulatieve regenval en vrijkomende latente warmte van convectie vrij goed te simuleren. Mogelijk worden hier fouten tegen elkaar opgeheven door finetuning van de convectiesimulatie in de modellen;
2. er zijn onbekende compenserende factoren, los van convectie, die de temperatuurstijging beperken;
3. de waarnemingen zijn niet goed, omdat de gegevens van sonderingen bijvoorbeeld niet goed zijn gekalibreerd. Op dit punt is al veel gedaan om kwaliteit te verbeteren, wat heeft geleid tot een zwakke hotspot, waar eerst géén hotspot was. Zie grafiek onderaan: de waarnemingen geven een verhouding oppervlakte/bovenlucht van ~1,2, de modellen ~1,5-1,6. Je ziet dat waarnemingen en modellen elkaar niet geheel uitsluiten, maar goede overeenstemming is er ook zeker niet;
Gr. Ben
Bedankt voor de uitleg.
Wat je naar mijn smaak nu ziet, is dat men modellen verschijnselen laat voorspellen die vervolgens niet of nauwelijks optreden. Als gesuggereerd wordt dat dit een "fingerprint" van de opwarming zou moeten zijn, begeeft men zich op gevaarlijk ijs. Is die suggestie ergens gegeven?
Je ziet nu dat de voorspelde hotspots niet verschijnen op de voorspelde wijze; en dus dat de uitkomsten van de modelberekeningen noch onvoldoende betrouwbaar zijn.
Dat geeft natuurlijk weer voedsel aan sceptici. In het geval van Evans heb ik geen vertrouwen in zijn interpretatie; toch kan ik me voorstellen dat sceptici zeggen: zie je wel, men zoekt overal de fout behalve in de AGW-theorie. Ik zou zeggen: de theorie is kennelijk op details onvolledig. (Niet aan de basis, namelijk dat het broeikaseffect langzaamaan sterker wordt) Het gedrag van ons geofysisch systeem is dermate complex dat het ook niet anders kan. Er is nog veel werk te doen. In de wetenschappelijke wereld zal ongetwijfeld rationeel en kritisch met alle resultaten worden omgegaan, maar in het publieke debat gaan sommige zaken helaas een eigen leven leiden, soms misvormd, en aangeblazen door "hardcore sceptici". In de hoop dat de burger er oren naar heeft.
Het is helaas niet anders; men kan moeilijk resultaten achter houden totdat ze echt bevestigd zijn.
Groet,
Cees
Quote selectie