Eerder in deze reeks:
Gauligletscher, Steingletscher, Claridenfirn, Silvrettagletscher, Schlatenkees, Untersulzbachkees, Vedretta di Fellaria, Glacier d'Argentière
De meeste gletsjers in de Alpen zijn de afgelopen eeuw kilometers korter geworden. De enige uitzondering daarop zijn gletsjers die met een dikke laag steenslag bedekt zijn. Die komen voor in gebieden met steile rotswanden waar veel erosie plaatsvindt. Zo'n dikke laag puin bovenop het ijs isoleert de gletsjer in de zomer en beperkt zo de smelt. De bekendste voorbeelden liggen niet toevallig bij de twee hoogste massieven van de Alpen, waar kilometershoge bergwanden voor veel aanvoer van puin zorgen. Onder de Monte Rosa is dat de Belvedere-gletsjer en onder de Mont Blanc de Glacier du Miage, die hier is uitgelicht.
Foto: panoramafoto van de Miage-gletsjer.
De Glacier du Miage mondt uit in het Val Veny, dat zich aan de zuidoostkant van de Mont Blanc uitstrekt. De gletsjer wordt gevoed door lawines en steile ijsstromen vanaf de Aiguille de Bionnassay, de Mont Blanc en de Aiguilles de Tré la Tête. Die nemen zoveel puin mee dat de gletsjer nergens onbedekt is. In de negentiende eeuw groeide de gletsjer zo hard, dat hij het dal volledig blokkeerde. Stroomopwaarts ontstond daardoor een meer, tegenwoordig compleet opgevuld met sediment en veen.
Foto: de hoge moraines zijn onstaan toen de gletsjer anderhalve eeuw geleden op z'n grootst was. Ervoor ligt het opgevulde meer.
Foto: het opgevulde meer gezien vanaf de moraine:
Door toegenomen sneeuwval werd de Glacier du Miage in de jaren zeventig en tachtig weer dikker. Zo dik zelfs, dat hij net zo groot als in de negentiende eeuw werd. Een laagte in de buitenbocht van de tong raakte door het ijs geblokkeerd en vulde zich met water, waarin de gletsjer kalfde. Dat werd een echte trekpleister. Niet zonder gevaar, want het vallende ijs kon voor plotselinge golven zorgen. Onderstaand filmpje (uit 1996) is daar een beroemd voorbeeld van:
Foto: het gletsjermeer anno 1982. Bron: https://www.swisseduc.ch/glaciers/alps/miage/index-en.html?id=11
Sindsdien is er veel ijs gesmolten. Behalve iets korter, is de gletsjer vooral veel dunner geworden. Het meer is een poeltje geworden en niet gevaarlijk meer, want de gletsjer ligt tientallen meters lager. Maar ook na verzengende jaren komt het ijs hier nog relatief dicht bij de moraines uit de negentiende eeuw.
Foto: moraine uit de jaren tachtig, met erachter de hogere moraine uit de tweede helft van de negentiende eeuw. Waar de oude moraine onderbroken is lag het meer (in het midden van het beeld).
Foto: de in herfstkleur getooide lariksen staan nog in de buurt van het ijs. Dertig jaar geleden werden ze bijna weggedrukt, zoals op de tweede foto uit 1982 (bron: swisseduc.ch) te zien is.
Tot slot: de geheel bedekte Glacier du Miage lijkt zo dood als een pier, maar stroomt wel degelijk. Dat is te zien op onderstaande reeks satellietbeelden uit de periode 2017-2022 (2 beelden per jaar, ca. juni en oktober). Bron: sentinel-hub.com. Aan het uiteinde wordt de tong echter wel korter.
