Zo simpel lijkt het me niet zoals je stelt (tussen vroeger en nu en hoe 41 de nieuwe 38 is geworden). De ‘eisen’ voor het halen van 50 graden zijn echt een stuk hoger dan 40 en niet alleen domweg door die 10 graden verschil. Hoeveel CO2 er ook in de lucht terecht komt, de zonnestand verandert niet. En de kracht dus ook niet. De geografische ligging verandert ook niet, en dus de afstand tot de Noordpool waar ook in het ‘nieuwste klimaat’ er echt wel stokjes zullen worden gestoken om extreem hoge bovenlucht temperaturen (voor 50+ is immers 35 graden op 850hpa nodig) buiten onze landsgrenzen te houden.
Zo simpel is het wel. Het gaat om de warmtebalans. Die wordt in de zomer voor het gros bepaald door de luchtmassa. Als we puur kijken naar de zonnekracht is 91 graden mogelijk eind juni in dit land. Dat halen we niet, door de remmende werking van convectie en ja, ook wel de Noordzee. Maar de zee past zich aan, en belangrijker, convectie past zich ook aan. Dat resulteert o.a. in het hoger komen te liggen van de tropopauze, waardoor lucht hoger komt. Al deze terugkoppelingen en bijeffecten remmen de opwarming, maar leggen die geen grens op! De afstand tot de Noordpool of de nabijheid van de Noordzee zijn ook weinig relevant. Temperatuurextremen in het zomerhalfjaar worden zoals gezegd primair bepaald door de luchtmassa. Daarvoor kunnen we bijv. kijken naar de temperatuur op 850 hPa. Tussen midden jaren '70 en midden jaren '00 is de temperatuur op 850 hPa boven Nederland in juni t/m augustus met 0,64 graden gestegen, maar de hoogste waarden (95%) in deze maanden met 0,81 graden. Een ruim 25% sterkere stijging dus. Naar de toekomst toe, is een gematigd scenario(!) dat de temperatuur op 850 hPa nog 2,8 graden stijgt t.o.v. heden. De hoogste waarden zouden daarmee 3,5 graden stijgen. Een '2019-hitteevent' wordt daarmee ca. 44 graden. Dat ligt dicht bij de 45 graden waar het hier om ging (50 graden heb ik niets over gezegd). Dat zijn dus geen doorsnee zomers, maar de 'heetste van de heetste zomers' tegen die tijd.
Gr. Ben
Maar ik had het wel over 50+ graden, en daar ging het om in de discussie. 44 graden in de toekomst is zeker niet ondenkbaar in het licht van welke temperatuur we reeds in 2019 haalden. Maar het zal ook ik 2100 zoals je al terecht aankaart in de heetste van de heetste zomers thuishoren.
Als ik jou begrijp is de ‘sky the limit ‘ met voortdurende CO2 uitstoot en de daarmee samenhangende opwarming van de luchtmassa. Dus dan is 50 graden op termijn onvermijdelijk. En daarna 60 en vervolgens 70, oplopende tot 91 graden niet waar? Of moet er ergens een mechanisme in werking treden dat paal en perk stelt aan ongebreidelde opwarming als gevolg van alsmaar hogere CO2 concentraties (wellicht een door mensen veroorzaakte massa extinctie)? Ik lees namelijk doodleuk dat er géén grens wordt gesteld eraan, en ook nog met een uitroepteken, iets dat ook Ben-ongewoon is, het toepassen van een dergelijk leesteken. Wel duidelijke taal in ieder geval.
