PERSOONLIJKE REACTIE OP HET VERTREK VAN JAN VISSER BIJ TROUW
Naar aanleiding van de vele reacties op het gedwongen vertrek van Jan Visser bij Dagblad Trouw wil ik zelf ook graag een persoonlijke reactie geven op de ontwikkelingen zoals die zich hebben aangediend.
Jan heeft het goed verwoord in zijn interview met de krant. In feite is de echte weerman een uitstervend ras geworden. Na de Pel en Hans de Jong zijn de nog overgebleven rasechte weermannen min of meer van het weertoneel gehaald. Te triest voor woorden. Zelf heb ik het enkele jaren geleden ondervonden bij Omroep Brabant. Na twee dagen intensief oefenen in de studio, ben ik toen de laan uitgestuurd met de letterlijke woorden: “Je kennis is bijzonder goed, maar we zoeken eigenlijk toch meer een jonge vrouw met een meer sexy stem”.
Boos maar eigenlijk meer met stomheid geslagen het ik het toen moeten aanvaarden.
Hetzelfde lot heeft het icoon Johan Verschuuren uit Aarle-Rixtel ondergaan bij dezelfde omroep. Of je nou 10, 20, 30 of 40 jaar je werk c.q. hobby met enthousiasme en plezier voor een omroep of krant hebt uitgeoefend, het maakt in de commerciële wereld niet uit.
‘Gerenommeerde weerbureaus’ zuigen gulzig de laatste kruimels op die er nog voor het oprapen liggen. Wat rest is de vaak meteorologische stamppot die de lezer en luisteraar als hapklare brok naar binnen moet werken, ons toegespeeld door vaak jonge mensen die, amper droog achter de oren en met bluf durven te spreken over ervaring op weergebied. Als het pak en de jurk maar goed uit de verf komen op de tv!
Echte weermannen, die uit het veld komen, hadden veel eerder een beschermde status moeten krijgen. Maar het is eigenlijk al veel te laat.
Jos Saanen
Quote selectie