Ik citeer hier Komen op de KNMI website..
De onafhankelijke ambtenaar?
Ik hoop dat ik mijn principes hiermee voldoende duidelijk geëtaleerd heb. Maar hoe werkt het in de praktijk als je wetenschappelijk ambtenaar bent en geacht wordt de minister en haar beleid te dienen?
Laat ik maar met de deur in huis vallen: de afgelopen jaren is mij geen enkele keer verboden om mijn mening te geven. Een enkele keer heb ik wat moeten grommen, maar dat heeft eigenlijk altijd tot resultaat gehad dat ik kon zeggen en schrijven wat ik wilde. Dat kan omdat mijn bazen, en uiteindelijk de minister, belang hebben bij openheid waar het natuurwetenschappelijke feiten betreft, en omdat ze dat ook beseffen. Opvallend is wel dat juist hogere ambtenaren zich hier sterker van bewust lijken te zijn. Dat neemt niet weg dat de minister ook heel afhankelijk kan zijn van onze uitspraken. Daarom hanteert het KNMI intern een aantal spelregels...
Contacten tussen KNMI onderzoekers en de media worden aangemoedigd, maar er moet wel vooraf intern overleg plaats vinden, waarbij nagegaan wordt of er parallel vergelijkbare activiteiten lopen. En als de boodschap `beleidsgevoelig' is krijgt de staatssecretaris altijd als eerste de betreffende informatie. Mochten er binnen het KNMI met betrekking tot een bepaald onderwerp verschillende meningen bestaan dan wordt allereerst geprobeerd om de tegenstelling te overbruggen. Indien dat niet lukt zal het KNMI als zienswijze naar buiten brengen dat er met betrekking tot het onderhavige punt verschillende meningen zijn.
We moeten eerst in lijn lopen met de KNMI wetenschappers, anders krijg je geen voet aan de grond, lees ik dat goed? De beleidsgevoelige onderwerpen worden eerst besproken met de staatsecretaris?
Quote selectie