[...]
Als je het natuurkundig aanpakt, dus zoals de klimaatmodellen doen, en even de onderschatting rechtzet, krijg je zoiets. Pas tegen 2050 ijsvrij volgens -de snelste- modellen.
Gr. Ben
In de modellen ontbreekt imo een heel belangrijk fenomeen: de
catastrophe-theorie.
Als je daar iets over wil weten hoef je niet in de, bepaald lastige, wiskunde van dit dynamische effect te graven. Je kan het bij elk verval-/dissipatieproces zelf waarnemen.
Een heel extreem voorbeeld, uitsluitend bedoeld om je het concept duidelijk te maken:
- Groei van een ijspegel aan de dakgoot gaat geleidelijk;
- Smelt ook, maar dan kan ineens een nieuw fenomeen optreden: het laatste dunne stukje gaat bijna inééns, òf de ijspegel smakt plotseling naar beneden.
Dissipatieprocessen vormen eigenlijk mijn grote interesse. Ik zei ergens anders een keer dat bewustzijn de grote interesse was, maar ik wilde het leven voor anderen niet te ingewikkeld maken: bewustzijn is in mijn optiek inderdaad een dissipatieproces!!
Quote selectie