Op genoemde site trof ik een artikel van Dr Ir Noor van Andel waarin de voorspellingen van de klimatologen in twijfel worden getrokken. Eén punt trok in het bijzonder mijn aandacht, en wel dit
Alle klimaatmodellen laten een afname van de warmte-afgifte van de aarde naar de ruimte zien als gevolg van opwarming. Alle metingen daarentegen laten een toename zien van die warmte-afgifte, zoals ook logisch is. Er is geen enkele reden om aan te nemen dat de warmteoverdracht naar het heelal bij huidige aardse temperatuur nu ineens zou afnemen bij wat hogere temperatuur. Als dat werkelijk zo was, zou het klimaatsysteem instabiel zijn. De paleoklimatologie laat zien dat het systeem juist heel stabiel is, over miljarden jaren, ook aanvankelijk bij een 30% zwakkere zon, is de temperatuur binnen 10 graden Celsius (3 % van de absolute waarde) stabiel gebleven.
1. De eerste zin klopt al niet m.i.. De opwarming veroorzaakt niet een afname van warmte-afgifte naar de ruimte; beide fenomenen zijn gevolg van hetzelfde: de veranderde doorstroming van straling in vertikale zin door de atmosfeer.
2. Het zou volgens van Andel logisch zijn, dat er een toename is van warmte-afgifte bij een opwarming. Dit zie ik als een denkfout, en wel heel elementair. Als de atmosfeer meer als isolatie gaat werken (dat is wat toename van CO2 doet) dan zal de warmte-afgifte naar de ruimte minder worden en tegelijkertijd de temperatuur onder in de atmosfeer hoger. Vergelijk dit eens met het isoleren van een dak. Dit zal het binnenklimaat naar iets hogere temperatuur brengen; tevens zal de buitenkant van het dak kouder zijn. Dat was goed te zien in de tijd dat in een rijtje huizen vaak slechts sommige daken geïsoleerd waren; bij sneeuwval bleven sommige daken wit en op andere smolt de sneeuw. Raden welke daken de geïsoleerde waren.
Daarbij zal de warmte-afgifte naar buiten kleiner zijn dan zonder isolatie en dat is nu precies het gewenste effect: minder warmteverlies.
Wat is oorzaak van dit hele proces? Ingrijpen in de warmtestroom door het dak (isolatie); de rest is gevolg! Tegelijkertijd kan het daardoor binnen warmer worden, het dak kouder en de warmte-afgifte kleiner. Dat het in dit voorbeeld om geleiding van warmte gaat en in de atmosfeer om warmtestraling doet niet ter zake. Het gaat om het principe van de energie-stroom.
3. Er is dus wel degelijk reden om aan te nemen dat in een bepaald stadium de warmte-afgifte naar de ruimte kleiner is. Dit hangt precies samen met de opwarming. Daarbij zal aan de buitenkant de atmosfeer juist kouder zijn. Dit moet in een bepaalde fase ook gemeten kunnen worden. Voor zover mij bekend is dat ook gemeten.
Ik merk daarbij op, dat in deze beschouwing niet de toestand van de onderste atmosfeer (hoe warm is het) bepaalt hoeveel kouder de buitenzijde van de atmosfeer is, maar eerder de eerste afgeleide van de toestand. Met andere woorden: bij verandering van de warmte-inhoud van de atmosfeer (verandering van temperatuur) zal de buitenste atmosfeer een andere temperatuur aannemen. In geval van opwarming: bovenin kouder. In geval van afkoelng: bovenin warmer.
Ik merk hierbij op: dit is een vereenvoudigde voorstelling van zaken. De werkelijkheid is ongetwijfeld veel complexer (de invloed van de oceanen bijvoorbeeld). Het ging mij echter om de stelling van Van Andel, die, zo geformuleerd als hij dat doet, onjuist is.
4. Wordt de atmosfeer dan niet (tijdelijk) instabiel? Dat hangt er vanaf wat je daaronder verstaat. Als de buitenste atmosfeer kouder is geworden, moet dit duiden op een verstoring. Zoals we weten, verondersteld door CO2-toename. De verstoring zal allerlei gevolgen hebben. Oa een opwarming in de onderste atmosfeer die net zo lang doorgaat tot opnieuw een evenwicht is bereikt. Dan zal de atmosfeer bovenin weer warmer moeten zijn geworden om de balans te herstellen. Bij dat nieuwe evenwicht zal het onderin ook warmer blijven. Hoeveel? Dat blijkt nog steeds punt van discussie.
Ik neem aan dat zowel opwarming als temperatuur van de buitenste atmosfeer geen lineair verloop in de tijd hebben. Je mag in beide fenomenen fluctuaties verwachten, lijkt me.
Graag commentaar van deskundigen. Gaat Van Andel volgens jullie inderdaad hier de mist in?
Edit:
Tweede vraag. Hoe staat het met de metingen van warmte-afgifte naar de ruimte? Wordt inderdaad een grotere warmte-afgifte gemeten? Of is dit misschien het halve verhaal?
Groet,
Cees
Alle klimaatmodellen laten een afname van de warmte-afgifte van de aarde naar de ruimte zien als gevolg van opwarming. Alle metingen daarentegen laten een toename zien van die warmte-afgifte, zoals ook logisch is. Er is geen enkele reden om aan te nemen dat de warmteoverdracht naar het heelal bij huidige aardse temperatuur nu ineens zou afnemen bij wat hogere temperatuur. Als dat werkelijk zo was, zou het klimaatsysteem instabiel zijn. De paleoklimatologie laat zien dat het systeem juist heel stabiel is, over miljarden jaren, ook aanvankelijk bij een 30% zwakkere zon, is de temperatuur binnen 10 graden Celsius (3 % van de absolute waarde) stabiel gebleven.
1. De eerste zin klopt al niet m.i.. De opwarming veroorzaakt niet een afname van warmte-afgifte naar de ruimte; beide fenomenen zijn gevolg van hetzelfde: de veranderde doorstroming van straling in vertikale zin door de atmosfeer.
2. Het zou volgens van Andel logisch zijn, dat er een toename is van warmte-afgifte bij een opwarming. Dit zie ik als een denkfout, en wel heel elementair. Als de atmosfeer meer als isolatie gaat werken (dat is wat toename van CO2 doet) dan zal de warmte-afgifte naar de ruimte minder worden en tegelijkertijd de temperatuur onder in de atmosfeer hoger. Vergelijk dit eens met het isoleren van een dak. Dit zal het binnenklimaat naar iets hogere temperatuur brengen; tevens zal de buitenkant van het dak kouder zijn. Dat was goed te zien in de tijd dat in een rijtje huizen vaak slechts sommige daken geïsoleerd waren; bij sneeuwval bleven sommige daken wit en op andere smolt de sneeuw. Raden welke daken de geïsoleerde waren.
Daarbij zal de warmte-afgifte naar buiten kleiner zijn dan zonder isolatie en dat is nu precies het gewenste effect: minder warmteverlies.Wat is oorzaak van dit hele proces? Ingrijpen in de warmtestroom door het dak (isolatie); de rest is gevolg! Tegelijkertijd kan het daardoor binnen warmer worden, het dak kouder en de warmte-afgifte kleiner. Dat het in dit voorbeeld om geleiding van warmte gaat en in de atmosfeer om warmtestraling doet niet ter zake. Het gaat om het principe van de energie-stroom.
3. Er is dus wel degelijk reden om aan te nemen dat in een bepaald stadium de warmte-afgifte naar de ruimte kleiner is. Dit hangt precies samen met de opwarming. Daarbij zal aan de buitenkant de atmosfeer juist kouder zijn. Dit moet in een bepaalde fase ook gemeten kunnen worden. Voor zover mij bekend is dat ook gemeten.
Ik merk daarbij op, dat in deze beschouwing niet de toestand van de onderste atmosfeer (hoe warm is het) bepaalt hoeveel kouder de buitenzijde van de atmosfeer is, maar eerder de eerste afgeleide van de toestand. Met andere woorden: bij verandering van de warmte-inhoud van de atmosfeer (verandering van temperatuur) zal de buitenste atmosfeer een andere temperatuur aannemen. In geval van opwarming: bovenin kouder. In geval van afkoelng: bovenin warmer.
Ik merk hierbij op: dit is een vereenvoudigde voorstelling van zaken. De werkelijkheid is ongetwijfeld veel complexer (de invloed van de oceanen bijvoorbeeld). Het ging mij echter om de stelling van Van Andel, die, zo geformuleerd als hij dat doet, onjuist is.
4. Wordt de atmosfeer dan niet (tijdelijk) instabiel? Dat hangt er vanaf wat je daaronder verstaat. Als de buitenste atmosfeer kouder is geworden, moet dit duiden op een verstoring. Zoals we weten, verondersteld door CO2-toename. De verstoring zal allerlei gevolgen hebben. Oa een opwarming in de onderste atmosfeer die net zo lang doorgaat tot opnieuw een evenwicht is bereikt. Dan zal de atmosfeer bovenin weer warmer moeten zijn geworden om de balans te herstellen. Bij dat nieuwe evenwicht zal het onderin ook warmer blijven. Hoeveel? Dat blijkt nog steeds punt van discussie.
Ik neem aan dat zowel opwarming als temperatuur van de buitenste atmosfeer geen lineair verloop in de tijd hebben. Je mag in beide fenomenen fluctuaties verwachten, lijkt me.
Graag commentaar van deskundigen. Gaat Van Andel volgens jullie inderdaad hier de mist in?
Edit:
Tweede vraag. Hoe staat het met de metingen van warmte-afgifte naar de ruimte? Wordt inderdaad een grotere warmte-afgifte gemeten? Of is dit misschien het halve verhaal?
Groet,
Cees