Ik ben geen klimaatdeskundige dus ik veroorloof me hier maar een simpele vraag.
Waarom neemt de uitstraling van de atmosfeer naar de ruimte af in modellen die het versterkte broeikaseffect beschrijven? Als er meer broeikasgassen in de atmosfeer komen neemt de emissiviteit naar beneden maar ook naar boven, de ruimte in, toch toe? De straling naar beneden zorgt voor een hogere evenwichtstemperatuur op aarde, maar ik ben toch nieuwsgierig naar de verklaring voor het feit dat de modellen het naar de ruimte afgestraalde vermogen laten afnemen. Ik heb het vermoeden dat mijn beeld van de atmosfeer niet klopt en dat mijn gebrekkige kennis op dit gebied mij de das om doet, maar ik zou het graag iets beter willen begrijpen.
Paul
Als je het heel simpel stelt kan je de energiebalans van de aarde reduceren tot 2 lagen, één laag atmosfeer en 1 laag aardoppervlak. De atmosferische laag, dus ook de CO2, absorbeert niet alle OLR die de aarde uitzendt, een gedeelte gaat rechtsstreeks de ruimte in. Als het CO2 gehalte toeneemt, neem dat gedeelte af. Dat wat de de atmosfeer opneemt wordt zowel terug naar het aardoppervlak als naar de ruimte uitgestraald.
Dus de extra CO2 zorgt voor meer absorbtie, wat als gevolg heeft dat minder straling direct de ruimte ingaat, maar nu deels terug naar aarde, en deels alsnog de ruimte ingaat. Tijdelijk gaat het dus minder OLR de ruimte in. Als er verder niks verandert zal de temperatuur van het aardoppervlak net zolang stijgen totdat de hoeveelheid OLR weer op het oude niveau zit.
In het echt is het natuurlijk veel complexer met allerlei feedbacks etc, en is langgolvige straling niet de enige component. Een goede uitleg kan je vinden in de video op de onderstaande link, vooral die 2 van 'Chapter 3':
Quote selectie