Het gaat volgens mij om het werk van Roy Spencer. Het is een keurige, peer reviewed studie naar de hoeveelheid langgolvige straling die de aarde verlaat. De satellietmetingen, de empirische cijfers, tonen in elk geval aan dat er geen positieve feedback-effecten zitten in de stralingsbalans. Dit is in alle gebruikte en bekende klimaatmodellen anders.
Allereerst: onderzoek naar de daadwerkelijke stralingsbalans is belangrijk, niet alleen om de klimaatmodellen te toetsen, maar ook voor onze algehele kennis van het klimaatsysteem. Het gebruik van satellietmetingen voor dit doeleinde ligt voor de hand, omdat zij een uitstekende ruimtelijke dekking hebben en inmiddels een meetreeks van ruim 30 jaar is opgebouwd.
Er zijn echter vele haken en ogen aan het interpreteren van de gegevens. Zo moet er voor allerlei storende elementen worden gecorrigeerd. Eén van de belangrijkste hiervan zijn het afdrijven van de satelliet en afnemende nauwkeurigheid van het meetinstrument. De satellieten die de gegevens hebben verzameld, zijn zogenaamde circumpolaire satellieten. Zij zweven in een baan rond de aarde op nee hoogte van ca. 850 km. De hoogte van de baan is echter niet constant. In de loop van de jaren verandert heel langzaam de hoogte, maar ook de vorm van de omloopbaan. Dit heeft te maken met kleine variaties in de aantrekkingskracht van de aarde.
De meetinstrumenten verliezen na verloop van tijd ook hun nauwkeurigheid. In de zuurstofloze, uiterst koude ruimte zullen de instrumenten goed moeten worden verwarmd om te blijven werken. Het verwarmingselement dat wordt gebruikt gaat na verloop van tijd minder effectief werken of valt soms zelfs uit.
De afdeling van de Universiteit van Alabama in Huntsville (UAH), waar Roy Spencer werkt, is gespecialiseerd in het kalibreren en corrigeren van atmosferische satellietgegevens. Er is ook nog een ander instituut, dat vergelijkbaar werk verricht: Remote Sensing Systems. De methoden die gebruikt worden om te corrigeren voor allerhande storingsfactoren, verschillen tussen de twee instituten. Er komen dan ook verschillende resultaten uit, al is het grootschalige beeld vergelijkbaar.
Omdat het hier echter gaat om minuscule variaties en trends van een kleine grootteorde, is het uiterst belangrijk dat de gegevens van hoogwaardige kwaliteit zijn. In het verleden is er nogal veel aangemerkt op de kalibraties van de UAH. De kwaliteit wordt nogal eens betwijfeld, bijvoorbeeld toen er ineens een jaarlijkse cyclus zichtbaar werd, die geheel niet aanwezig was in de RSS-reeks. In hoeverre in dit nieuwe onderzoek van Spencer ook een betere dataset van satellietgegevens is gebruikt, is mij onduidelijk.
Het verdient in ieder geval sterk de aanbeveling om ditzelfde onderzoek eerst goed door te nemen en de methoden te beoordelen op hun bruikbaarheid in de context van het onderzoek. Vervolgens is het een goed idee om hetzelfde onderzoek oom met de gegevens van het RSS-instituut uit te voeren. Op die manier kan met grotere zekerheid worden bepaald of de stralingsbalans zich anders gedraagt dan vooralsnog, op basis van elementaire fysica, werd verwacht.
Roy Spencer weerhoudt zich overigens van het trekken van een harde conclusie:
,,It is concluded that atmospheric feedback diagnosis of the climate system remains an unsolved problem, due primarily to the inability to distinguish between radiative forcing and radiative feedback in satellite radiative budget observations.''
Gr. Ben
Quote selectie