Vandaag stond in Trouw in de rubriek “filosofisch elftal” een discussie tussen twee personen. Thierry Baudet is schrijver, journalist, freelance academicus en opiniemaker. Ingrid Robeyns is hoogleraar geesteswetenschappen aan de Universiteit van Utrecht. De vraag was : “Mag je nog twijfelen aan de schuldvraag”.
Nu is in de eerste plaats het woord schuld m.i. niet op zijn plaats. Niemand heeft moedwillig de CO
2-kraan opengezet met kennis van de gevolgen. In de tweede plaats is twijfel altijd toegestaan. Van wel of niet mogen is dus geen sprake. Wel doemt wat het eerste betreft de vraag op naar de verantwoordelijkheid van deze generatie. En wat het tweede betreft naar de zin en doelmatigheid van twijfel waar het voldongen feiten en bekende risico’s betreft, die om een reactie vragen.
Thierry Baudet trapt in twee vallen. De eerste is haastige conclusies trekken op basis van feiten waarvan hij de achtergrond niet of onvoldoende kent.
De tweede is de historisch omdraaiing van oorzaak en gevolg.
Bovendien vertelt hij een onwaarheid.
Baudet zegt:
De aarde warmt op, maar de laatste 10 jaar gaat dit veel minder snel dan wetenschappers tot nu toe hadden voorzien. Menselijke activiteit is volgens een groot deel van de klimaatwetenschappers van invloed op het klimaat. Maar hoe beslissend die invloed is, daarover zijn ze het niet eens.
Mijn analyse luidt als volgt:
1. Iedereen die enig besef van de complexiteit van ons geofysisch system heeft, moet weten dat de stijging van de luchttemperatuur nooit een lineaire functie van de CO
2-concentratie zal zijn. Fluctuaties zijn er altijd vanwege de vele processen die plaats vinden in de wisselwerking tussen aarde, water, ijs, lucht en tenslotte ook de ruimte (in de vorm van uitstraling). Waarom dan toch zeggen dat de verminderde opwarming van de laatste tien jaar een argument is in de fundamentele discussie? En daarbij: voor klimaat is 10 jaar wel erg kort. En tenslotte: is het niet een opgewarmd kliekje, die 10 jaar? Hoe staan we er nu voor na een record warm jaar? De val waarin hij trapt is de haastige conclusie op basis van enkele geselecteerde gegevens en onvoldoende kennis van de achtergrond. Hij gaat er ook aan voorbij dat de door versterkt broeikaseffect gevangen warmte verschillende wegen zoekt. Dat is al lang bekend: lucht, water en smeltend ijs. Je kunt dus op basis van alleen de luchttemperatuur nog geen conclusies trekken.
2. De tweede val komt voort uit een gebrek aan historisch besef van het probleeem. We kunnen op basis van de huidige gegevens niet checken of de achterliggende theorie juist is. Die is al 150 jaar bewezen. Arrhenius kon op basis van bekende natuurwetten al in 1896 schatten dat verdubbeling van de CO
2-concentratie tot een drastische verandering in het klimaat zou leiden. Weliswaar zat hij te hoog, omdat hij geen rekening met de complexiteit van het systeem kon houden, maar de wetten van de fysica zijn niet veranderd sindsdien. De laatste 40 jaar is er veel onderzoek gedaan, is er veel kennis bij gekomen en zijn supercomputers ingeschakeld om berekening te doen die voorheen niet mogelijk waren. Dat nog steeds geen nauwkeurige berekening genaakt kan worden van het effect op de luchttemperatuur doet niets af van de dreiging die uitgaat van het voortdurend en versneld opwarmen van het systeem. Over het precieze “hoe” is er geen gesettelde kennis. Deze is voordurend in beweging.
Dus: eerst was er de kennis over het broeikas-effect en daarna de huidige metingen. Niet omgekeerd. Het is een val waar velen in trappen om achteloos de volgorde om te keren. Baudet schijnt daar niets van te weten.
3. Op basis van het voorgaande is er nog een probleem. Wie de invloed van CO
2 op de huidige opwarming wil betwijfelen moet twee dingen doen: a. Een goede alternatieve theorie geven en b. Duidelijk maken waar die warnte van het versterkte broeikaseffect dan wel blijft. Energie verdwijnt niet in het niets. Dat is een al nog oudere natuurwet.
4. Er staat ook: “Menselijke activiteit is volgens een groot deel van de klimaatwetenschappers van invloed op het klimaat.” Een leugen. Of anders: hoe slordig kan je met de feiten omgaan. Wat precies dat grote deel in de mening van Baudet is, laat hij in het midden. Feit is dat alle klimaatwetenschappers zeggen, denken en weten dat menselijk activiteit van invloed is op het klimaat. Ik zou bijna zeggen: wijs me die klimaatwetenschapper aan die dat niet denkt. Die zal vermoedelijk een nieuwe fysica bedacht hebben.
Helaas wordt in het publieke debat ook op deze wijze met de materie omgesprongen.
Gelukkig gaf Ingrid Robeyns tegengas. Zie de link
Groet,
Cees
PS Reageer gerust. Ik zal echter niet meedoen met een discussie om de bekende reden.
Quote selectie