En vier jaar is een lange tijd. Het is haast niet te geloven dat zo'n karikatuur als Trump het gehaald heeft. Maar als ik zo hoor hoe het er in de VS aan toe gaat, dan is het eigenlijk niet verwonderlijk. Lokale zenders die geruchten verspreiden over het inentingsprogramma van Obama bijvoorbeeld. 'Dat de staat je probeert te vergiftigen' (bron was het nieuws op de VRT van 9/11). En dat daar dan mensen blindelings in trappen, het kan d'r bij mij niet in. Het kiessysteem is ook totaal niet democratisch. Toen ik 's ochtends het nieuws vernam dat Trump op voorsprong lag dacht ik echt 'dat was het dan'. Donkere gedachten kwamen naar boven. Zeker als je ziet wie zijn sympathie krijgt: Poetin, Erdogan, Le Pen, Wilders, De Winter. Mocht er een planeet B bestaan, ik was al lang weg

. Langs de andere kant hoop ik dat mensen tot inzicht komen en zich bewust zijn/worden van 'hun daden'. Ik zie Trump als een stap achteruit. Z'n taal alleen al over vrouwen, vreemdelingen. Om van te walgen. Het is niet omdat we een stel borsten hebben dat we geen verstand hebben of alleen maar dienen om bij de 'poes' te worden gegrepen... Obama was progressief en keek vooruit. De CO2-uitstoot daalde. Eens kijken wat Trump teweeg gaat brengen. Toen ik in het operatiekwartier werd binnengebracht was Trump ook een 'hot item'. 'Die wordt vermoord, let d'r maar op'. Ik dacht nog dat ik in het ziekenhuis zou kunnen ontsnappen aan Trump maar de tv werd prompt ingeschakeld en ik heb na een tijdje om de afstandsbediening gevraagd. Ik wilde nog niet 'knock-out' zijn voor mijn operatie

. Eigenlijk snap ik helemaal niets van deze wereld. En het wordt elke dag gekker. Maar goed. Ik ben geboren in 1973 en heb het gevoel dat de 'goede tijden' achter ons liggen om nooit meer terug te komen. Vandaar dat ik ook niet veel meer naar het nieuws kijk. Een mens wordt teveel gewoon...
Quote selectie