Een woordje over "gratis" bij wetenschappelijke tijdschriften. "Open access" of "vrij beschikbaar" zijn betere termen, want gratis is het allerminst. Bij de meeste uitgevers heb je al de mogelijkheid om je artikels vrij beschikbaar te maken, maar dan betaal je als vakgroep wel nog eens 2000-3000 euro extra. En dat terwijl de reviewers, diegenen die de artikels controleren op hun inhoud, allemaal wél gratis werken voor deze tijdschriften. Wat wij nu doen, is versies op bvb. Research Gate (echt gratis) zetten die wel finaal zijn qua inhoud, maar niet altijd de finale lay-out hebben. Het copyright van de volledige finale versie moeten we immers afgeven... Eigenlijk is het te gek.
Maar goed, ik vind inderdaad dat de ECMWF data vrij beschikbaar moeten zijn, net als de KMI data enz. Tenzij voor bedrijven die er commerciële belangen bij hebben (de data verder willen verkopen enz.).
Door het vrij beschikbaar maken genereer je ook veel meer inkomsten op basis van dergelijke data, geen directe inkomsten voor de leverancier zelf, maar wel voor de maatschappij in het algemeen. Het is ook een fantastische manier om ontwikkelingslanden te helpen, die dergelijke data niet zelf kunnen produceren.
Eén van de beste voorbeelden is het gratis maken van het Landsat archief door de USGS. De kosten van het beheer van de satellieten blijft gelijk, en de kosten van data distributie nemen toe (door toename in vraag). Maar de baten in algemene zin zijn gigantisch, zowel financieel voor organisaties die afgeleide producten maken. Maar ook het aantal wetenschappelijk publicaties die van dergelijke data gebruik maken neemt enorm toe.
Quote selectie