Maar... We maken even een reisje in de tijd. Een simpel en voor iedereen verstaanbaar reisje.
De wereld ontstaat, veel water en microscopisch leven, kruipt aan land, veel natuur, weinig aan de hand. Dan komt de mens. En het begint simpel. Vuurtje stoken om zich warm te houden, pijl en boog om te overleven... Beetje oorlog voeren (nog zoiets). Trage evolutie, niets om je zorgen over te maken, (honderd)duizenden jaren gaan erover. Pom, pom, pom... Dan wordt die tijd in de evolutie ineens korter en korter, sneller en sneller. De Romeinen, de oudheid, de middeleeuwen. Nu komt het de 'nieuwe' tijd, de industriële revolutie. Ineens auto's, fabrieken, kolen, treinen, nog meer fabrieken, alles sneller en sneller. Chemische fabrieken, nog meer auto's, nog meer vervuiling. Mensen gooien vanalles uit die rijdende auto's, plastiekflessen in de open haard. Niks aan de hand. Diersoorten sterven uit waarvan we nog eens niet het bestaan van afweten. Ik spreek nu over de laatste 200 jaar. Daarvoor was er weinig om ons zorgen over te maken en konnen die natuurlijke processen hun gang gaan. Nu is er wel degelijk al dat gas dat in de atmosfeer zit, stof. Nu hebben we én die natuurlijke processen EN DE MENSELIJKE INVLOED van de laatste 200 jaar. 200 jaar om werk van miljoenen jaren naar de botten te helpen. Puik werk, mensen, we verdienen een standbeeld... Nog hoger dan het vrijheidsstandbeeld. Want we zijn fier op onze koppigheid, onze alles vernietigende kracht. We houden zoveel van mekaar dat we mekaar de kop inslaan, bommen leggen én dat we de natuur maar ook onszelf onderwerpen aan een zelfmoordcommando. Want daar lijkt het op. De intelligente soort wordt met uitsterven bedreigd. Ik denk dat ze op een andere planeet heel hard met ons aan 't lachen zijn.
Groetjes,
Katya
De wereld ontstaat, veel water en microscopisch leven, kruipt aan land, veel natuur, weinig aan de hand. Dan komt de mens. En het begint simpel. Vuurtje stoken om zich warm te houden, pijl en boog om te overleven... Beetje oorlog voeren (nog zoiets). Trage evolutie, niets om je zorgen over te maken, (honderd)duizenden jaren gaan erover. Pom, pom, pom... Dan wordt die tijd in de evolutie ineens korter en korter, sneller en sneller. De Romeinen, de oudheid, de middeleeuwen. Nu komt het de 'nieuwe' tijd, de industriële revolutie. Ineens auto's, fabrieken, kolen, treinen, nog meer fabrieken, alles sneller en sneller. Chemische fabrieken, nog meer auto's, nog meer vervuiling. Mensen gooien vanalles uit die rijdende auto's, plastiekflessen in de open haard. Niks aan de hand. Diersoorten sterven uit waarvan we nog eens niet het bestaan van afweten. Ik spreek nu over de laatste 200 jaar. Daarvoor was er weinig om ons zorgen over te maken en konnen die natuurlijke processen hun gang gaan. Nu is er wel degelijk al dat gas dat in de atmosfeer zit, stof. Nu hebben we én die natuurlijke processen EN DE MENSELIJKE INVLOED van de laatste 200 jaar. 200 jaar om werk van miljoenen jaren naar de botten te helpen. Puik werk, mensen, we verdienen een standbeeld... Nog hoger dan het vrijheidsstandbeeld. Want we zijn fier op onze koppigheid, onze alles vernietigende kracht. We houden zoveel van mekaar dat we mekaar de kop inslaan, bommen leggen én dat we de natuur maar ook onszelf onderwerpen aan een zelfmoordcommando. Want daar lijkt het op. De intelligente soort wordt met uitsterven bedreigd. Ik denk dat ze op een andere planeet heel hard met ons aan 't lachen zijn.
Groetjes,
Katya
De temperaturen buiten worden gemeten vanop de eerste verdieping 
.
.
