Maar waarom ik een model maar flauwtjes als bewijs vond, is: bij de minste afwijking van om het even welke parameter in om het even welk model kan dat gigantisch verschillende resultaten geven. In het verleden wordt daar dan maar wat aan gefoefeld (klinkt nogal negatief, mss beter: worden de parameterwaarden correcter aangepast) tot het juist uitkomt, maar in de toekomst lijkt me dat quasi onmogelijk om dat te doen.
Je hebt een verkeerd idee van hoe een klimaatmodel werkt. Dat zijn geen schakelmechanismen met een ellenlange rij parameters. De enige parameters die er aan het begin ingaan zijn temperatuur, specifieke vochtigheid, hoogte en windcomponenten. Verder tijdafhankelijke info over terreinhoogte en land-zeemasker. De rest is zuiver natuurkunde.
De modellen hebben op een aantal vlakken geen expliciete oplossing voor handen (evenmin weermodellen), dus worden schema's gebruikt. Deze schema's bevatten aannamen, daar zit de grootste kans op fouten. De belangrijkste oorzaken van fouten in klimaatmodellen komen door de gebruikte convectieschema's, die bepalen o.a. waar er neerslag valt en hoeveel, hoeveel vocht er aanwezig is en hoe dat zich verspreidt, et cetera. In deze schema's zitten wel parameter maar veel van deze parameters hebben niet gelijk een grote invloed (mondiaal uitgemiddeld iig.). Ze variëren de ruimtelijke details maar netto maakt het in veel gevallen weinig uit.
Voordeel is echter dat er tientallen modellen zijn met elk weer tientallen simulaties met verschillende schema's, uitgangspunten over ontwikkeling van broeikasgassen, etc. zodat je een waaier krijgt met oplossingen. Die waaier wordt betrouwbaar geacht en het gemiddelde van alle oplossingen is tot dusver prima uitgekomen (eerste prognoses van zeer simpele klimaatmodellen uit 1980 voor periode 1980-2005 kwamen met gem. <0,3 gr. op jaarbasis uit).
Tot slot moet opgemerkt worden dat klimaatmodellen op een groot scala manieren geverifieerd worden. Niet simpel de temperatuur wordt gecontroleerd, ook de windpatronen, sterkte van de NAO en El Niño, sterkte van de Indiase monsoon, aantal orkanen, geostrofische windsnelheid boven de Himalaya... een enorme hoeveelheid meteorologische en klimatologische indices worden gecontroleerd. De foutmarges voor al die verificatieparameters moeten afdoende zijn voordat resultaten bruikbaar bestempeld worden. Klimaatwetenschappers nemen hun werk heel serieus, een model wordt niet simpelweg wat meer gestoeid om het goed te krijgen... het 'stoeien' omhelst zuivere natuurkunde en wát er 'goed' moet zijn is enorm.
Gr. Ben
Quote selectie