maar vooral over mensen. Mensen, ja zelfs -of mss wel juist - beoefenaars van wetenschap die "dwarsliggers" te vuur en te zwaard bestrijden, omdat die de gangbare theorieen wagen te betwijfelen. De ware wetenschapper, maar juist ook wel weer de ware mens zou open moeten staan voor de mening c.q. de denkrichting van de dwarsligger omdat op die manier van beide kanten een bijdrage wordt geleverd aan de vorming van gefundeerde[ of beter voortschrijdende ]wetenschap.
Zolang sommigen zich blijven bedienen van de waan de ware - gefundeerde- wetenschap in pacht te hebben duurt het heel lang voordat die laatse aan bod komt.
En hoe aardig is het niet om te constateren dat juist die eenlingen, de dwarsliggers [ ik ze zou liever de originelen willen noemen, of de ware denkers]uiteindelijk de grootse bijdragen hebben geleverd aan de gefundeerde wetenschap. In ieder geval groter dan de starre volgeling, die zich wentelt in zijn pas verworven en te gelde gemaakte kennis en vooral op grond daarvan de originele denker terzijde schuift als dwarsliiger.
Groet,
John
Dwarsliggerschap op zich zegt niks. Maar als je linea recta je vraagstelling navolgt en de methoden die je daarvoor het beste lijken kiest, kan het je per ongeluk gebeuren dat je dwarsliggen gaat.
Dat gebeurt zulke doelgerichte onderzoekers wel vaker voor zover ze interessante (of, modern publiek, schokkende) ontdekkingen doen/mogelijk maken. In het land der blinden is Eénoog paria, iedereen denkt dat Eénoog spoken gewaarwordt.
Statistisch gaat het om maar een paar mensen, die je kent omdat zij toevallig beroemd werden.
Henri Poincaré is de grondlegger van de relativiteitstheorie en Rasmussen heeft de vorige Tour gewonnen
RR