Je hebt gelijk. Als er lucht omhoog gaat moet die ook worden aangevuld maar spreek je dan nog van inflow? Zonder CAPE geen buien en dan vindt de toevoer op macroschaal plaats. Net zoals de lucht een lagedrukgebied instroomt. (Die convergentie is zelfs een sterkst nabij het aardoppervlak omdat de wrijving de wind naar binnen drijft).
We maken er een aardig lange draad van, ja

. Of je van inflow spreekt of niet staat een beetje los van de vraag over windschering, maar ik betwijfel of dat nog relevant is voor de organisatie van een bui als die niet eens ontstaat bij gebrek aan elke vorm van onstabiliteit. Nu ik erover nadenken zal dat namelijk het geval zijn. Het is net alsof je lucht met veel moeite naar boven 'sleurt' met behulp van die dynamische forcering, zonder dat er een updraft is die voor ondersteuning biedt en zichzelf in stand kan houden middels inflow. Daardoor dondert de opgetilde lucht net zo snel weer naar beneden (stabiele lucht) als de forcering ophoudt. Misschien krijg je hoogstens nog een warmtefrontidee qua neerslag ('convectie' is het strikt genomen niet).
Voor aankomende nacht moeten we dus hopen dat er nog voldoende CAPE is en eventueel potentiële onstabiliteit dat de geforceerde optilling als trigger dient voor elevated convectie en deze ook gaande houdt. Een nachtelijk windmaximum net boven de stralingsinversie zou voor de aanvoer van warme en vochtige vanaf grotere afstand kunnen zorgen. Alwin's opmerking is daarmee ook volledig terecht, dat gekeken moet worden naar de windschering in de effectieve instroomlaag bóven de LCL van het niveau waarop optilling plaats vindt (bij elevated buien dus niveau met hoogste theta-e, net boven de stabiele grenslaag met stralingsinversie).
Gr. Ben
Quote selectie