Wat zit er in een gloeilamp?
Wolfraam: stikstof of edelgas, glas, koper, loodvrij soldeer.
Spaarlamp:
Chemisch afval (kwik)
Spaarlampen bevatten kwikdamp, een zwaar metaal, dat terecht kan komen in het milieu en/of de voedselketen. Omdat de mens de laatste schakel van de voedselketen is, kan het aanwezige kwik een nadelig effect hebben op de volksgezondheid. Spaarlampen moeten daarom als ze kapot zijn worden verwerkt als klein chemisch afval.
Nadelen spaarlamp:
Het licht van een spaarlamp wordt door veel mensen als onprettig ervaren. Dit komt doordat de fluorescerende laag van de spaarlamp slechts een smal spectrum aan kleuren kan opwekken. Men kan wel meerdere soorten fluorescerend materiaal gebruiken om natuurlijk licht zo goed mogelijk na te bootsen, maar dat maakt de lamp weer duurder.
Spaarlampen zijn duur in aanschaf. Ze besparen gedurende hun levensduur echter een veelvoud van de aanschafprijs aan elektriciteit, en gaan veel langer mee dan gloeilampen. Een deel van de hogere prijs wordt veroorzaakt door EU-importheffingen ter bescherming van de Europese gloeilampindustrie. De Europese Unie heeft afgesproken deze importheffingen in oktober 2008 af te schaffen.[1]
Veel in- en uitschakelen verkort de levensduur aanzienlijk, evenals een korte brandduur. En met name de combinatie. Daardoor zijn de lampen minder geschikt voor bijvoorbeeld toiletverlichting.
Spaarlampen met een hogere sterkte hebben een grotere lengte in vergelijking met de gloeilamp. Ze passen dus niet in alle armaturen waar een gloeilamp wel in past. Ook het voorschakelapparaat tussen fitting en het lichtgevende gedeelte zorgt ervoor dat spaarlampen soms aan de lange kant zijn.
Bij de meeste spaarlampen duurt het even voordat de lamp op volle sterkte brandt.
Een spaarlamp creëert net als een TL-lamp en andere huishoudelijke apparaten een magnetisch veld.[2] Dit magnetische veld wordt door sommige mensen als onprettig of irriterend ervaren. Een gloeilamp heeft nagenoeg verwaarloosbare magnetische en elektrische velden.
Quote selectie